# requests

text: طبق توضیح سید رضى رحمه الله منظور امام علیه السلام از «مِلْطاط» چیست؟
date: 2026-02-26 12:15:55
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، منظور امام علی (ع) از «مِلْطاط» (یا «مَلْطاط») در عبارات مختلف به معانی زیر است:

  *   **توانایی تحمل و صبر در برابر از دست دادن اموال:** در "حکمت 307 - در آداب نوشتن"، امام (ع) بیان می‌کنند که صبر در برابر از دست دادن اموال دشوارتر از صبر بر قتل فرزندان است. این نشان‌دهنده‌ی مفهوم "مَلْطاط" به معنای توانایی تحمل و صبر در این زمینه است.

  *   **گستردگی و سعه صدر در تعامل با مردم:** در "نامه 50 - به فرماندهان لشکرها پرهيز از غرورزدگي در نعمت ها"، منظور از "مَلْطاط" گستردگی و سعه صدر در تعامل والی با رعیّت و استفاده از نعمت‌های الهی برای نزدیکی بیشتر به بندگان خدا و مهربانی به برادران است.

  *   **گستردگی و تنوع روحی و رفتاری:** در "خطبه 234 - چرا مردم در سرشت مختلفند؟"، تفاوت‌های سرشتی و بروز ویژگی‌های متضاد در افراد، می‌تواند به گستردگی و تنوع روحی و رفتاری اشاره داشته باشد که در مفهوم "مَلْطاط" نیز دیده می‌شود.

  *   **گستردگی و عمق درک از وقایع و توانایی مواجهه با سختی‌ها و مشکلات:** در "نامه 63 - به ابوموسي اشعري کارگزار امام در کوفه"، اهمیت "مَلْطاط" در معنای گستردگی و عمق درک از وقایع و توانایی مواجهه با سختی‌ها و مشکلات نمایان است، هنگامی که امام (ع) بر لزوم مواجهه با فتنه و هموار کردن سختی‌های آن تاکید دارند.

  نکته قابل توجه این است که در پاسخ‌های جزئی ارائه شده، هیچ توضیحی از سوی سید رضی (ره) در خصوص کلمه «مِلْطاط» یافت نشد. همچنین، در متن‌های ارائه شده، اشاره‌ای به کلمه "مِلْطاط" در "خطبه 19 - به اشعث بن قيس" و "خطبه 73 - درباره مروان" نشده است.


text: چرا امام علیه السلام مردم را از متابعت هوا و هوس و آرزوهاى طولانى بر حذر مى دارد
date: 2026-02-26 12:17:02
type: private
first_name: m
answer:
  امام علی (ع) مردم را از متابعت هوا و هوس و آرزوهای طولانی بر حذر می‌دارد، زیرا پیروی از این دو، پیامدهای وخیمی برای فرد و جامعه به همراه دارد:

  **پیامدهای پیروی از هوا و هوس برای فرد و جامعه:**

  *   **هشدار از هلاکت و نابودی:** آن کس که بر جهالت خود تکیه کند و تسلیم هوس‌های خویش شود، همچون کسی است که بر لب پرتگاهی که در شرف فروریختن است قرار گرفته است. او بار هلاکت را بر دوش می‌کشد و برای توجیه آرای ناپخته و ضد و نقیض خویش، مطالب نامتناسب را به هم پیوند می‌دهد. (خطبه 105 - در ذکر صفات پيامبر و تهديد بني اميه)
  *   **گمراهی و انحراف از حق:** یکی از پایه‌های کفر، انحراف از حق به سبب هوا و هوس‌ها و تعصب‌ها است. کسی که از راه حق منحرف شود، خوبی در نظرش بدی و بدی نزدش خوبی جلوه می‌کند و گرفتار مستی گمراهی می‌شود. کسی که میانه روی را ترک کند از راه حق منحرف می شود. هوی پرستی شریک و همتای نابینایی است. لجاجت، فکر و رای انسان را از میان می برد.
  *   **مشتبه شدن حقایق و اختلاف:** هوا و هوس می‌تواند باعث شود که حقایق برای انسان مشتبه شود و در نتیجه مردم در عقاید خود اختلاف کنند. روشن کردن حقایق دشوار می‌گردد و خطر تسلیم شدن به اموری که منجر به هلاکت می‌شود، افزایش می‌یابد.
  *   **از دست دادن هدایت الهی:** هوا و هوس‌های سرکش می‌توانند انسان را از هدایت‌های الهی باز دارند و باعث گردند که فرد از گفتار حق روی گردان شود. (خطبه 215 - نيايش 2)
  *   **عدم تبعیت از فرمان خدا:** پیروی از هوا و هوس در نهایت به نافرمانی از خدا منجر می‌شود.

  **خلاصه پیامدها:**
  *   هلاکت و نابودی فرد و جامعه.
  *   گمراهی، انحراف از حق و نابینایی نسبت به حقیقت.
  *   ایجاد شبهه و اختلاف در عقاید و حقایق.
  *   دوری از هدایت الهی.
  *   نافرمانی از خداوند.

  امام علی (ع) مردم را از پیروی هوای نفس و آرزوهای طولانی برحذر می‌دارند. (خطبه 42 - پرهيز از هوسراني و دنياپرستي) و خود را ملزم به عدالت کرده و نخستین گام عدالتش، بیرون راندن هوا و هوس از دل خویش است. (خطبه 87 - موعظه ياران،وصف بنده محبوب خدا)


text: حضرت درباره فتنه و فریب دنیا چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:18:47
type: private
first_name: m
answer:
  **پاسخ نهایی:**

  حضرت علی (ع) درباره فتنه و فریب دنیا سخنان بسیاری فرموده‌اند که در ادامه به مهمترین آنها اشاره می‌شود:

  **درباره فتنه:**

  *   **ماهیت فتنه:** حضرت در **خطبه 93** می‌فرمایند: "هنگامی که فتنه ها روی می آورد به شکل حق خودنمایی می کند و هنگامی که پشت می کند (مردم را از ماهیّت خود) آگاه می سازد. در حال روی آوردن ناشناخته است و به هنگام پشت کردن شناخته می شود؛ مانند گردبادها به بعضی از شهرها اصابت می کند و از بعضی می گذرد." ایشان همچنین از **خطبه 2** نقل می‌کنند که در زمان پیامبر (ص) مردم در فتنه‌هایی گرفتار بودند که "رشته دین در آن گسسته و ستون های ایمان و یقین متزلزل شده بود."
  *   **بدترین فتنه:** از نظر حضرت، "وحشتناک ترین فتنه ها برای شما، فتنه بنی امیّه است! چراکه فتنه ای است کور و تاریک؛ و حکومت آن فراگیر است ولی بلای آن ویژه گروه خاصّی است." در این فتنه، "هرکس در آن بصیر و بینا باشد (و با آن به ستیز برخیزد) بلا دامان او را می گیرد. و هرکس دربرابر آن نابینا باشد، بلایی به او نمی رسد." (**خطبه 93**)
  *   **راه مقابله با فتنه:**
      *   **شناخت و پیروی از حجت خدا:** حضرت مردم را به شناخت خود و پرسیدن از ایشان پیش از آنکه فتنه فرا رسد، دعوت می‌کنند: "ای مردم! از من سوال کنید پیش از آنکه مرا از دست بدهید، زیرا من به راه های آسمان از راه های زمین آشناترم! (آری بپرسید) پیش از آنکه فتنه و فساد، سرزمین شما را همچون شتر لجام گسیخته لگدمال کند (و سایه شوم خود را همه جا بگستراند) و عقل های مردم را برباید." (**خطبه 189 - ايمان**)
      *   **پرهیز از فتنه و آشوب:** حضرت در **خطبه 5 - پس از رحلت رسول خدا**، مردم را از فتنه و آشوب نهی می‌کنند.
      *   **جلوگیری از تفرقه و ایجاد وحدت:** حضرت در **خطبه 119 - در تحريض مردم به جهاد**، خود را همچون قطب و محور سنگ آسیاب معرفی می‌کنند که برای گردش امور اسلام باید در محل خود بماند و با دور شدن ایشان، همه چیز به هم می‌ریزد.
      *   **مقابله با انحراف و بازگشت به راه راست:** حضرت در **نامه 64 - به معاويه**، به انحراف گروه‌ها اشاره کرده و راه راست را تنها راه نجات می‌دانند.

  **درباره فریب دنیا:**

  *   **ماهیت دنیا:** حضرت دنیا را "سرایی است که در آن انسان ها آزمایش می شوند." (**خطبه 63 - نکوهش دنيا 8**). دنیا "سرای فنا، مشقت، دگرگونی و عبرت است." (**خطبه 114 - در اندرز به مردم**). در نظر خردمندان، دنیا "همچون سایه ای است که گسترده می بینی ناگهان جمع می شود و در حالی که فزونی می یابد نقصان می پذیرد." (**خطبه 63 - نکوهش دنيا 8**).
  *   **فریبندگی دنیا:** حضرت می‌فرمایند: "آنچه از دنیا به خاطر دنیا به دست می آورند از آن جدا می شوند و حساب آن را باید پس بدهند." اما "آنچه از دنیا برای غیر این جهان به دست آورند به آن خواهند رسید و در آن خواهند ماند." (**خطبه 63 - نکوهش دنيا 8**). همچنین در **خطبه 99 - در گريز از دنيا**، فرمودند: "برای به دست آوردن عزّت وافتخارات (موهوم) سرودست نشکنید؛ و به زینت و نعمت هایش فریفته نشوید؛ و از رنج و ناراحتی های آن بی تابی نکنید!"
  *   **مسئولیت انسان در برابر فریب دنیا:** حضرت در **حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات**، می‌فرمایند: "تو خودت تن به غرور دنیا داده ای و به باطل های آن فریفته شده ای (عیب از توست نه از دنیا) تو خود فریفته دنیا شده ای سپس دنیا را مذمت می کنی (و گناه را به گردن آن می افکنی)." و در **خطبه 223 - تلاوت يا ايها الانسان . . .** تأکید می‌کنند: "دنیا تو را فریب نداده، این تو هستی که به آن فریفته و مغرور شده ای (و خود را فریب داده ای)."
  *   **نشانه های عبرت انگیز دنیا:** در **خطبه 114 - در اندرز به مردم**، به نشانه هایی چون ناپایداری، بیماری، مرگ، جمع‌آوری مال و ساخت بنای بی‌فایده، دگرگونی حال افراد، و رسیدن اجل در آرزوها اشاره شده است.
  *   **نکوهش دنیاپرستی:** در **خطبه 157 - سفارش به پرهيزگاري**، حضرت مردم را به فراهم کردن زاد و توشه برای آخرت و پرهیز از دنیاپرستی دعوت کرده و می‌فرمایند: "بدانید، آن کس که برای آخرت آفریده شده با دنیا (و دنیاپرستی) چه کار دارد و آن کس که به زودی ثروتش را از او می گیرند، با اموال و ثروت دنیا چه می کند."


text: حضرت هنگامى که مردم خواستند با عثمان بیعت کنند چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:21:17
type: private
first_name: m
answer:
  هنگامی که مردم با حضرت علی (ع) برای خلافت بیعت کردند، ایشان در ابتدا تمایلی به پذیرش آن نداشتند و مردم خودشان اصرار کردند.

  **بیان حضرت در مورد نحوه بیعت مردم:**
  در خطبه 229، حضرت علی (ع) در توصیف بیعت مردم با خودشان فرمودند: "شما دست مرا (برای بیعت) گشودید و من آن را بستم، شما بودید که دست مرا به سوی خود می کشیدید و من آن را جمع می کردم، آنگاه همچون شتران تشنه که در روز وعده آب با شتاب به آبشخور هجوم می آورند و به یکدیگر پهلو می زنند به سوی من آمدید، آن گونه که بند کفشم پاره شد و عبا از دوشم افتاد."

  همچنین در همین خطبه اشاره می‌کنند که مردم از این بیعت "مسرور و شادمان شده بودند که کودکان به وجد آمده و پیران خانه نشین با پای لرزان برای دیدن منظره این بیعت و شرکت در آن به راه افتاده بودند. بیماران برای مشاهده آن به زحمت خود را بدان جا می رساندند و دوشیزگان نو رسیده (براثر عجله و شتاب، سر از پا نشناخته،) بدون نقاب در آن جمع حاضر شده بودند!" (خطبه 229)

  **ارتباط با عثمان و معاویه:**
  در نامه 75 به معاویه، حضرت علی (ع) در آغاز بیعت مردم با خودشان، به ماجرای قتل عثمان اشاره کرده و به معاویه می‌فرمایند: "از اتمام حجتم درباره شما و اعراضم از شما به خوبی آگاهی داری تا آن جا که آن حادثه ای که چاره ای از آن نبود واقع شد و راهی برای دفع آن نبود (اشاره به ماجرای قتل عثمان است)." سپس از معاویه می‌خواهند که از تمام کسانی که نزد او هستند بیعت بگیرد و با گروهی از یارانش برای بیعت مستقیم با ایشان به سوی او بیایند. (نامه 75)

  **نکته‌ای در مورد درخواست‌های عثمان:**
  در سخنی با عبدالله بن عباس (خطبه 240)، حضرت علی (ع) به درخواست‌های متناقض عثمان در مورد خروج از مدینه اشاره کرده و بیان می‌دارند که عثمان قصد داشته ایشان را "همچون شتر آب کش قرار دهد؛ گاهی بگوید بیا و گاهی بگوید بازگرد". حضرت همچنین می‌فرمایند که "من آن قدر از عثمان دفاع کردم که ترسیدم گنهکار باشم!" (خطبه 240)

  **ذکر این نکته مهم است که متن "پاسخ‌های جزئی" شامل تمام جزئیات مربوط به پرسش اصلی نیست و برخی از موارد ذکر شده، به زمینه و اتفاقات اطراف بیعت با حضرت اشاره دارند.**


text: حضرت در تعریف زهد چه فرموده؟
date: 2026-02-26 12:22:51
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) در تعریف زهد فرموده‌اند:

  «زهد» همان کوتاهی آرزو، و شکر و سپاس در برابر نعمت، و پارسایی در برابر گناه است. و اگر نتوانستید همه این صفات را فراهم سازید، لااقل مراقب باشید حرام بر اراده و صبر شما چیره نگردد، و در برابر نعمت های الهی شکر خدا را به فراموشی نسپارید؛ چرا که خداوند با دلایل روشن و آشکار و کتب آسمانی واضح، اتمام حجت کرده است! (خطبه 81 - وارستگي و پارسائي)

  همچنین، امام علی (ع) به رعایت زهد و تقوا توصیه فرموده‌اند (خطبه 191 - در حمد خدا و لزوم تقوا) و در مورد زهد در دنیا سخن گفته‌اند (خطبه 32 - روزگار و مردمان و خطبه 99 - در گريز از دنيا).

  بر اساس سخنان ایشان، زهد در مواقعی مانند اندوه و پیوند با مصائب، به صورت پرهیز از زینت و تعلقات دنیوی ظاهر می‌شود (حکمت 473). علاوه بر این، پرهیز از نگاه به غیر همسر و کنترل شهوت نیز بخشی از مفهوم زهد و خویشتن‌داری تلقی می‌شود (حکمت 420).


text: حضرت در مذمت دنیا چه فرموده؟
date: 2026-02-26 12:24:11
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت امام علی (علیه السلام) در مذمت دنیا، بر ناپایداری، فریبندگی و پایان‌پذیری آن تأکید فرموده‌اند. ایشان دنیا را خانه‌ای می‌دانند که با وجود تمام زرق و برق و لذت‌های زودگذرش، سایه‌ای است که ناگهان جمع می‌شود و با فرارسیدن شب، نقصان می‌پذیرد.

  *   **خطبه 99 - در گريز از دنيا:** امام (علیه السلام) بندگان خدا را به ترک دنیایی که سرانجام آنها را ترک خواهد گفت، توصیه می‌کنند. ایشان دنیا را عامل کهنه و فرسوده شدن جسم‌ها می‌دانند و سرعت پایان یافتن آن را یادآور می‌شوند. همچنین تأکید می‌کنند که در این دنیا نباید به عزّت و افتخارات موهوم دل خوش کرد، از زینت و نعمت‌های آن فریفته شد و یا از رنج و ناراحتی‌هایش بی‌تاب گشت، چرا که همه اینها پایان‌پذیر است.

  *   **حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات:** امام (علیه السلام) در پاسخ به کسی که دنیا را نکوهش می‌کند، بیان می‌دارند که عیب از خود فرد است که تن به غرور دنیا داده و فریفته باطل‌های آن شده است. ایشان دنیا را در این حالت، سرای صدق و راستی برای کسی که با راستی با آن رفتار کند، جایگاه عافیت برای کسی که از آن چیزی بفهمد، سرای بی‌نیازی برای کسی که از آن توشه برگیرد و محل موعظه و اندرز برای کسی که اندرز گیرد، توصیف می‌کنند. همچنین بیان می‌کنند که دنیا با اعلام جدایی و فراق خود، مرگ خود و اهلش را خبر داده و با بلاهایش، بلاهای آخرت را به انسان نشان می‌دهد.

  *   **خطبه 63 - نکوهش دنيا 8:** امام (علیه السلام) دنیا را سرایی می‌دانند که جز در خودش و از طریق بهره‌گیری صحیح، نمی‌توان از آن سالم ماند. ایشان بیان می‌کنند که انسان‌ها به وسیله دنیا آزمایش می‌شوند و آنچه از دنیا به دست می‌آورند، از آنها جدا می‌شود و حساب آن را باید پس بدهند. در مقابل، آنچه برای غیر این جهان به دست آورند، به آن خواهند رسید و در آن خواهند ماند. امام (علیه السلام) دنیا را همچون سایه‌ای بعد از زوال توصیف می‌کنند که در حال گسترده شدن دیده می‌شود اما ناگهان جمع می‌شود.

  *   **خطبه 114 - در اندرز به مردم:** از نشانه های فنای دنیا، این است که همچون تیراندازی ماهر، کمان را آماده ساخته (هرگز) تیرهایش به خطا نمی رود، و مجروحانش بهبودی نمی یابند. زندگان را هدف تیرهای مرگ و تندرستان را هدف بیماری، و نجات یافتگان را هدف هلاکت قرار می دهد. دنیا خورنده ای است که هرگز از خوردن (انسان ها) سیر نمی شود و نوشنده ای است که (از نوشیدن خون بشر) هیچ گاه عطش او فرو نمی نشیند. از نشانه های درد و رنج دنیا این است که انسان اموالی را گردآوری می کند که هرگز نمی تواند آن را بخورد و مصرف کند، و بناهایی می سازد که هیچ گاه در آن ها ساکن نمی شود، سپس از این جهان به سوی خدا می رود درحالی که نه مالی با خود می برد و نه خانه ای را همراه خویش منتقل می سازد. از نشانه های دگرگونی آن این است که آن کس که روزی مورد ترحم مردم بوده، روز دیگر مورد غبطه آن ها واقع می شود، و آن کس که مورد غبطه بود مورد ترحم قرار می گیرد، و این نیست مگر به دلیل زوال سریع نعمت ها و نزول ناگهانی بلاها. و از نشانه های عبرت انگیز بودن آن این است که انسان در حالی که نزدیک است به آرزوهایش برسد ناگهان اجلش فرامی رسد و امیدش را قطع می کند، نه او به آرزو رسیده و نه آنچه مورد آرزوی اوست بقایی دارد. سبْحان الله! چه کمیاب است سرور و نشاط در این دنیا! و چه تشنگی زاست سیراب شدنش، و چه زود سایه هایش از میان می رود. نه آنچه قرار است رخ دهد، قابل پیشگیری است و نه آنچه گذشته است بازمی گردد. سبْحان الله! چقدر زندگان به مردگان نزدیک اند؛ چراکه به زودی به آن ها ملحق می شوند وچقدر مردگان از زندگان دورند، زیرا برای همیشه از آن ها جدا شده اند!

  *   **خطبه 223 - تلاوت یا ایها الانسان . . .:** دنیا شما را نه فریب داده و نه فریفته است، بلکه شما خود به آن فریفته شده‌اید. دنیا با هشدارها و دگرگونی‌هایش، راستگوی‌ترین پنددهنده است. اگر به خانه‌های ویران و ساکنان تهی از سکنه آن نظر کنی، آن را یادآوری نیکو و واعظی گویا خواهی یافت. دنیا چه خانه‌ی خوبی است برای کسی که آن را خانه‌ی همیشگی خود نداند و چه منزلگاهی است برای کسی که آن را وطن خود نگیرد.

  *   **خطبه 157 - سفارش به پرهيزگاري:** آن کس که برای آخرت آفریده شده با دنیا (و دنیاپرستی) چه کار دارد و آن کس که به زودی ثروتش را از او می گیرند، با اموال و ثروت دنیا چه می کند ثروتی که (سودش برای دیگران و) مواخذه و حسابش برای اوست.


text: امام بعد از کشته شدن عثمان هنگام بیعت مردم با وى چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:26:59
type: private
first_name: m
answer:
  هنگامی که مردم با امام علی (ع) بیعت کردند، ایشان در توصیف این بیعت فرمودند: "شما دست مرا (برای بیعت) گشودید و من آن را بستم، شما بودید که دست مرا به سوی خود می کشیدید و من آن را جمع می کردم، آنگاه همچون شتران تشنه که در روز وعده آب با شتاب به آبشخور هجوم می آورند و به یکدیگر پهلو می زنند به سوی من آمدید، آن گونه که بند کفشم پاره شد و عبا از دوشم افتاد. وضعیفان (در این میان) پایمال شدند. آن قدر مردم از بیعتشان با من مسرور و شادمان شده بودند که کودکان به وجد آمده و پیران خانه نشین با پای لرزان برای دیدن منظره این بیعت و شرکت در آن به راه افتاده بودند. بیماران برای مشاهده آن به زحمت خود را بدان جا می رساندند و دوشیزگان نو رسیده (براثر عجله و شتاب، سر از پا نشناخته،) بدون نقاب در آن جمع حاضر شده بودند!" **(خطبه 229 - در توصيف بيعت مردم با آن جناب برخلافت)**

  همچنین، امام علی (ع) در آغاز بیعت مردم با ایشان، نامه‌ای به معاویه نوشتند و فرمودند: "از اتمام حجتم درباره شما و اعراضم از شما به خوبی آگاهی داری تا آن جا که آن حادثه ای که چاره ای از آن نبود واقع شد و راهی برای دفع آن نبود (اشاره به ماجرای قتل عثمان است). اکنون تو ماموری از تمام کسانی که نزد تو هستند برای من بیعت بگیری و با گروهی از یارانت (برای بیعت مستقیم با من) به سوی من بیا." **(نامه 75 - به معاويه درآغاز بيعت مردم با او)**


text: بخشی از مقامات رسول خدا صلى الله علیه و آله در بیان حضرت را بیان کنید
date: 2026-02-26 12:28:40
type: private
first_name: m
answer:
  ## مقامات رسول خدا (صلى الله عليه وآله) در بیان امام علی (ع) از نهج البلاغه

  امام علی (ع) در نهج البلاغه، مقامات و جایگاه رفیع رسول خدا (صلى الله عليه وآله) را در ابعاد مختلف بیان فرموده‌اند. این مقامات شامل موارد زیر است:

  **1. منشأ و اساس خاندان نبوت:**
  *   **خطبه 207 - بازداشتن امام حسن از رفتن به ميدان:** امام علی (ع) نسل رسول خدا (ص) را به واسطه امام حسن و امام حسین (ع) دانسته و بر حفظ جان ایشان تاکید می‌کنند. این بیانگر آن است که رسول خدا (ص) منشأ این نسل شریف هستند.
  *   **خطبه 67 - در معني انصار:** امام (ع) با اشاره به استدلال قریش مبنی بر خویشاوندی با پیامبر (ص) و نقد آن، به برتری اهل بیت (ع) بر سایر خویشاوندان اشاره می‌کنند. این امر نشان‌دهنده جایگاه ویژه ایشان به عنوان محور و اساس خانواده نبوت است.

  **2. ارتباط عمیق معنوی و امانت‌داری:**
  *   **خطبه 202 - آه و ناله هنگام به خاک سپردن فاطمه زهراء:** امام علی (ع) در کنار قبر حضرت فاطمه (س)، خطاب به پیامبر (ص) از رحلت ایشان به عنوان "روان شدن روح تو در میان گلو و سینه من" یاد می‌کنند و بیان می‌دارند که "امانتی که به من سپرده بودی هم اکنون بازپس داده شد". این عبارات عمق ارتباط روحی و معنوی و همچنین مسئولیت امانت‌داری را نشان می‌دهد.

  **3. مرجعیت و راهنمایی:**
  *   **خطبه 70 - در سحرگاه روزي که ضربتش زدند، فرمود:** امام (ع) در خواب، رسول خدا (ص) را می‌بینند و به ایشان عرض می‌کنند: «ای رسول خدا! چه کژی ها و عداوت ها که از امّتت دیدم.» این گفتگو نشان‌دهنده جایگاه پیامبر (ص) به عنوان مرجع و مرشد در بیان مشکلات و دریافت راهنمایی است.
  *   **خطبه 210 - در باب حديث هاي مجعول:** امام (ع) اشاره می‌کنند که خود ایشان هرچه به خاطرشان می‌گذشته از پیامبر (ص) سوال می‌کرده‌اند و حفظ می‌نموده‌اند. این نشان‌دهنده ارتباط نزدیک و درک عمیق امام (ع) از کلام و مقام پیامبر (ص) به عنوان منبعی برای فراگیری احکام و معارف است.

  **4. جایگاه در هدایت امت و حفظ دین:**
  *   **خطبه 100 - درباره پيامبر و خاندان او:** این خطبه به طور کلی درباره پیامبر و اهل بیت او سخن می‌گوید و بیانگر فضایل و جایگاه رفیع ایشان است.
  *   **خطبه 158 - پيامبر و قرآن:** این خطبه نیز به طور کلی به فضایل پیامبر (ص) اشاره دارد و عظمت ایشان را برجسته می‌کند.
  *   **خطبه 195 - در ستايش خدا و پيامبر و پند و اندرز:** این خطبه پس از ستایش خدا و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) به نصیحت مردم می‌پردازد و حاوی اشاراتی به جایگاه ایشان است.
  *   **خطبه 133 - در ذکر عظمت پروردگار:** در این خطبه درباره عظمت خداوند، قرآن و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) سخن گفته شده است.
  *   **خطبه 87 - موعظه ياران،وصف بنده محبوب خدا:** در این خطبه، امام (ع) بر لزوم تبعیت از عترت پیامبر (ص) به عنوان "زمامدار حق" و "چراغ‌های هدایت" تاکید می‌کنند.

  **5. عظمت و محبوبیت:**
  *   **حکمت 473 -:** امام (ع) در پاسخ به توصیه برای رنگ کردن محاسن، می‌فرمایند: «خضاب ورنگ بستن زینت است ولی ما عزاداریم.» (منظور رحلت پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود). این بیان نشان‌دهنده عزاداری و اندوه عمیق امام (ع) و مسلمانان به مناسبت رحلت پیامبر (ص) و اهمیت این فقدان است.

  **6. سزاواری برای خلافت:**
  *   **حکمت 190 -:** امام علی (ع) با اشاره به خلافت و ذکر اینکه دیگری (خودشان) از پیامبر (ص) به او سزاوارتر و نزدیک‌تر است، به جایگاه و منزلت پیامبر (ص) و نزدیکی ایشان به آن حضرت اشاره می‌کند.


text: حضرت درباره مهلت دادن خداوند، به ستمگر چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:30:07
type: private
first_name: m
answer:
  خداوند به ستمگران مهلت می‌دهد و این مهلت نوعی آزمایش است. این مهلت دادن با ادامه نعمت‌ها و ترک عقوبت، باعث غفلت، غرور و فریب خوردن ستمگران می‌شود. خداوند هیچ کس را با چیزی مانند مهلت دادن آزمایش نکرده است. (از سخنان امام علی (علیه السلام) در حکمت 116 و حکمت 260)

  بنی امیه تا زمان معینی مهلت دارند که به تاخت و تاز مشغول باشند و زمانی که بین آن‌ها اختلاف افتاد، دشمنانشان بر آنان پیروز می‌شوند. مفهوم "مرود" در اینجا مهلت دادن است و گویی مهلتی را که آن‌ها برای حکومت دارند، به میدان مسابقه‌ای تشبیه کرده که پس از رسیدن به هدف، نظم آن به هم می‌خورد. (مهلت تا زمان معین)


text: حضرت درباره زهد پیامبر صلى الله علیه و آله چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:31:13
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، در مورد زهد پیامبر (ص) نکات زیر قابل استخراج است:

  *   **لزوم رعایت زهد و تقوا:** در خطبه 191 (در حمد خدا و لزوم تقوا)، امام علی (ع) پس از حمد خدا و ستایش پیامبر (ص)، به رعایت زهد و تقوا توصیه می‌فرمایند.
  *   **گریز از دنیا:** خطبه 99 (در گريز از دنيا) به طور کلی به موضوع زهد در دنیا می‌پردازد.
  *   **پرهیز از تعلقات دنیوی:** در خطبه 32 (روزگار و مردمان)، ضمن توصیف ستمگری زمانه و تقسیم‌بندی مردم، از زهد در دنیا نیز سخن به میان آمده است.
  *   **نکوهش دنیاپرستی:** خطبه 45 (گذرگاه دنيا) به نکوهش دنیاپرستی اشاره دارد که مستقیماً یکی از ارکان زهد پیامبر (ص) را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که پیامبر (ص) پیروان خود را از دل‌بستگی افراطی به دنیا برحذر می‌داشتند.


text: حضرت درباره فراگرفتن قرآن چه فرمود؟
date: 2026-02-26 12:32:30
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت درباره فراگرفتن قرآن، مستقیماً فرمایشی بیان نکرده‌اند. در متن‌های ارائه شده، بیشتر به اهمیت قرآن و جایگاه آن پرداخته شده است.

  **خطبه 176:** در این خطبه، قرآن به عنوان "رشته محکم خدا و وسیله مطمئن او"، "بهار دل ها" و "چشمه های جوشان علم و دانش" معرفی شده است. همچنین بیان شده که "صیقلی جز قرآن" برای قلب وجود ندارد.

  **خطبه 183:** در این خطبه، قرآن به عنوان "امرکننده و بازدارنده"، "خاموش و گویا" و "حجت خدا بر خلق" توصیف شده است. همچنین اشاره شده که خداوند، دین خود را با قرآن به کمال رسانده و پیامبر (صلی الله علیه و آله) احکام هدایت بخش قرآن را به مردم رسانده است. این خطبه بر لزوم بزرگ شمردن خدا آن گونه که در قرآن بیان شده، تأکید دارد.


username: nasle_sevvom
text: مومن را با منافق مقایسه کن
date: 2026-02-26 18:29:04
type: private
first_name: جوکار
answer:
  **مقایسه مومن با منافق**

  **ایمان مومن او را از کار خلاف باز می‌دارد (نامه 27).**

  **ویژگی‌ها و صفات منافق:**

  *   **زبان منافق پشت قلب اوست؛ قلب مومن پشت زبان اوست (خطبه 176).**
      *   مومن هرگاه بخواهد سخنی بگوید، نخست می‌اندیشد؛ اگر خیر بود اظهار می‌کند و اگر شر بود آن را پنهان می‌سازد.
      *   منافق آنچه بر زبانش جاری می‌شود می‌گوید، در حالی که نمی‌داند کدام به سود اوست و کدام به زیان او.

  *   **منافق فرزند کافر است.**

  *   **حکمت گاهی در سینه منافق است، اما در سینه او آرام نمی‌گیرد تا از آن خارج شود و در کنار حکمت‌های دیگر در سینه مومن جای گیرد (حکمت 79).**

  *   **کسانی که در دل منافقند، در زبان به ظاهر دانا (و مومن) سخنانی می‌گویند که شما می‌پسندید؛ ولی اعمالی انجام می‌دهند که شما آن را زشت و ناپسند می‌شمارید (نامه 27).**


username: nasle_sevvom
text: نماز جمعه
date: 2026-05-02 14:52:52
type: private
first_name: جوکار
answer:
  نامه 31 - وصيتي به حسن بن علي که هنگام بازگشت از صفين بر حاضرين نوشت:
  از وصایا و سفارش های امام (علیه السلام) است به امام حسن مجتبی (علیه السلام) هنگام بازگشت از صفین در حالی که در سرزمین حاضرین.

  نامه 69 - به حارث همداني اخلاق کارگزاران حکومتي:
  بدان که برترین مومنان کسانی هستند که خود و خانواده و اموالشان را تقدیم پروردگار می کنند (و رضای او را جلب می نمایند؛ آن ها از همه در این راه پیشگام ترند). از کارهای خیر هرچه از پیش بفرستی برای تو ذخیره خواهد شد
  و آنچه (از مال و ثروت) باقی بگذاری خیرش برای دیگران خواهد بود (و حسابش برای تو) از همنشینی با کسی که فکرش ضعیف و عملش زشت است بپرهیز، زیرا معیار سنجش شخصیت هرکس، یارانش هستند. در شهرهای بزرگ مسکن گزین، زیرا آن جا مرکز اجتماع مسلمانان است و از اماکن غفلت زا و خشونت آفرین و جاهایی که یاران مطیع خدا در آن کم اند بپرهیز و فکرت را به چیزی مشغول دار که به تو مربوط است. از نشستن بر دکه های بازارها اجتناب کن چون آن جا محل حضور شیطان و معرض فتنه هاست. بیشتر به افراد پایین تر از خود نگاه کن، زیرا این کار درهای شکر را به روی تو می گشاید. روز جمعه پیش از آن که در نماز جمعه حاضر شوی مسافرت مکن مگر برای جهاد در راه خدا یا برای کاری که به راستی در آن معذور هستی. در تمام کارهایت فرمان خدا را اطاعت کن، زیرا اطاعت خداوند بر سایر امور برتری دارد و در انجام عبادت، نفس خود را بفریب (و آن را رام ساز) و با آن مدارا کن و خویشتن را به عبادت مجبور نساز، بلکه بکوش آن را در وقت فراغت و بانشاط به جا آوری. مگر فرایضی که بر تو مقرر شده است که در هر حال باید آن ها را به جا آوری و در موقعش مراقب آن باشی و بترس از آن که مرگ در حالی گریبانت را بگیرد که در حال فرار از خدا و در طلب دنیایی. از همنشینی با گنهکاران بپرهیز که بدی به بدی ملحق می شود (و معاشرت با آلودگان انسان را آلوده می سازد) خدا را بزرگ دار و محترم بشمار، و دوستانش را دوست بدار، از خشم وغضب بپرهیز که لشکری بزرگ از لشکریان شیطان است. والسلام.

  خطبه 194 - در وصف منافقان:
  از خطبه های امام (علیه السلام) است
  که در آن منافقان را توصیف می فرماید.

  خطبه 199 - در سفارش به ياران خود:
  برنامه نماز را به خوبی مراقبت کنید و در محافظت از آن بکوشید. بسیار نماز بخوانید و به وسیله آن به خدا تقرّب جویید، زیرا «نماز به عنوان فریضه واجب (در اوقات مختلف شب و روز) بر مومنان مقرر شده است». آیا پاسخ دوزخیان را در برابر این سوال که «چه چیز شما را به دوزخ کشانید» نمی شنوید که می گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم» (آری) نماز گناهان را فرو می ریزد، همچون فروریختن برگ از درختان (در فصل پاییز) و طناب های معاصی را از گردن ها می گشاید. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نماز را به چشمه آب گرمی تشبیه فرمود که بر
  در خانه انسان باشد و او هر شبانه روز پنج مرتبه خود را در آن شست وشو دهد که بی شکّ چرک و آلودگی در بدنش باقی نخواهد ماند (نمازهای پنج گانه نیز روح وقلب انسان را شست وشو می دهند وآثاری از گناه در آن باقی نمی گذارند). آن گروه از مومنان که زینت متاع دنیا و فرزندان و اموالی که مایه چشم روشنی است، آن ها را به خود مشغول نداشته است، حق نماز را خوب شناخته اند. خداوند سبحان درباره آن ها می فرماید: «آن ها مردانی هستند که تجارت و بیع آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداختن زکات بازنمی دارد» و رسول خدا بعد از بشارت به بهشت، خویش را برای نماز به تعب و مشقّت می انداخت، زیرا خداوند به او فرموده بود: «خانواده خویش را به نماز دعوت کن و در برابر آن شکیبا باش» (زیرا نماز کلید ورود به بهشت است)، آن حضرت پی درپی اهل بیت خود را به نماز دعوت می کرد و خود را به آن وادار می فرمود (و در انجام آن اصرار و شکیبایی داشت).

  نامه 50 - به فرماندهان لشکرها پرهيز از غرورزدگي در نعمت ها:
  از نامه های امام (علیه السلام) است
  به سران سپاهش.

  نامه 52 - به فرمانداران شهرها درباره اوقات نماز(وقت نمازهاي يوميه):
  از نامه های امام (علیه السلام) است
  به فرمانداران شهرها درباره معنای نماز (و بخشی از احکام آن)
  اما بعد (از حمد و ثنای الهی)، نماز ظهر را هنگامی با مردم بخوانید که خورشید (از دایره نصف النهار گذشته باشد و) به اندازه خوابگاه یک بز از نصف النهار دور شده باشد، و نماز عصر را هنگامی برای آن ها به جای آورید که خورشید هنوز در بخشی از روز روشن و زنده است (یعنی هنوز به زردی نگراییده) به گونه ای که بتوان تا غروب آفتاب دو فرسخ راه را طی کرد و نماز مغرب را برای آن ها هنگامی بخوانید که روزه دار افطار می کند و حاجی از عرفات (به سوی مشعر وسپس از آن جا) به سوی منی حرکت می کند و نماز عشا را از وقتی که شفق پنهان می گردد تا ثلث شب با آنان (مردم) به جا آورید و نماز صبح را هنگامی با آن ها اقامه کنید که انسان می تواند صورت رفیقش را ببیند و او را بشناسد و باید آن گونه با آن ها نماز بخوانید که ضعیف ترین مامومین می توانند بخوانند و هرگز فتنه گر نباشید (که با طول دادن نماز و دعاهای آن، گروهی را بفریبید و گروه دیگری را به زحمت بیفکنید).

  خطبه 158 - پيامبر و قرآن:
  از خطبه های امام (علیه السلام) است
  که در آن از فضایل پیامبر بزرگ اسلام (صلی الله علیه و آله) و عظمت قرآن مجید و سپس از وضع دولت بنی امیّه سخن می گوید.

  خطبه 199 - در سفارش به ياران خود:
  برنامه نماز را به خوبی مراقبت کنید و در محافظت از آن بکوشید. بسیار نماز بخوانید و به وسیله آن به خدا تقرّب جویید، زیرا «نماز به عنوان فریضه واجب (در اوقات مختلف شب و روز) بر مومنان مقرر شده است». آیا پاسخ دوزخیان را در برابر این سوال که «چه چیز شما را به دوزخ کشانید» نمی شنوید که می گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم» (آری) نماز گناهان را فرو می ریزد، همچون فروریختن برگ از درختان (در فصل پاییز) و طناب های معاصی را از گردن ها می گشاید. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نماز را به چشمه آب گرمی تشبیه فرمود که بر
  در خانه انسان باشد و او هر شبانه روز پنج مرتبه خود را در آن شست وشو دهد که بی شکّ چرک و آلودگی در بدنش باقی نخواهد ماند (نمازهای پنج گانه نیز روح وقلب انسان را شست وشو می دهند وآثاری از گناه در آن باقی نمی گذارند). آن گروه از مومنان که زینت متاع دنیا و فرزندان و اموالی که مایه چشم روشنی است، آن ها را به خود مشغول نداشته است، حق نماز را خوب شناخته اند. خداوند سبحان درباره آن ها می فرماید: «آن ها مردانی هستند که تجارت و بیع آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداختن زکات بازنمی دارد» و رسول خدا بعد از بشارت به بهشت، خویش را برای نماز به تعب و مشقّت می انداخت، زیرا خداوند به او فرموده بود: «خانواده خویش را به نماز دعوت کن و در برابر آن شکیبا باش» (زیرا نماز کلید ورود به بهشت است)، آن حضرت پی درپی اهل بیت خود را به نماز دعوت می کرد و خود را به آن وادار می فرمود (و در انجام آن اصرار و شکیبایی داشت).

  خطبه 161 - در بيان صفات پيامبر و خاندان او:
  از خطبه های امام (علیه السلام) است
  که از فضایل پیامبر و خاندانش (علیهم السلام) و پیروان آیینش سخن می گوید و در ضمن، مردم را به تقوا دعوت می فرماید.

  حکمت 299 - علاقه به مال و دارائي:
  امام (علیه السلام) فرمود: گناهی که پس از آن به اندازه دو رکعت نماز مهلت برایم باشد مرا نگران نمی کند چرا که (در این نماز یا پس از آن، عفو و) عافیت را از خدا می طلبم (و توبه می کنم).


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام چه كسی را تشبیه به گاو می‌كند و علت آن چیست؟
date: 2026-05-03 19:09:12
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) کسانی را به گاو تشبیه کرده است:

  * **موعظه یاران 2:** در این بخش، حضرت علی (ع) مردم غافل را به گلّه شتران یا گوسفندانی تشبیه می‌کنند که چوپان آن‌ها را به سوی چراگاه‌های زیان‌آور می‌برد. همچنین آنان را به حیوان پرواری تشبیه می‌کنند که برای ذبح آماده می‌شود ولی از سرنوشت خود بی‌خبر است. در این تشبیه، منظور بیان غفلت و ناآگاهی انسان از پایان و عواقب اعمالش است، و گاو به عنوان نمادی از حیوان فربه و آماده ذبح، نشان‌دهنده‌ی وضعیتی است که فرد در آن قرار دارد بدون اینکه از خطر پیش رو آگاه باشد.


username: md83game
text: «زبیر» با حضرت علی علیه السلام چه نسبتی دارد؟
date: 2026-05-03 19:40:01
type: private
first_name: m
answer:
  **نسبت زبیر با حضرت علی (ع)**

  بر اساس پاسخ‌های جزئی برگرفته از نهج البلاغه، زبیر بن عوام با حضرت علی (ع) نسبت خویشاوندی نزدیک داشته است. این نسبت در عبارت «پسر دایی تو (علی (ع))» در خطبه 31 به صراحت بیان شده است. (خطبه 31 - دستوري به ابن عباس)

  **روابط و سابقه زبیر با حضرت علی (ع)**

  *   **بیعت و یاری:** زبیر از کسانی بود که با حضرت علی (ع) بیعت کرد. (نامه 54 - به طلحه و زبير توسط عمر بن حصين خزاعي)
  *   **یار خاص:** زبیر همواره از یاران خاص اهل بیت (ع) بود. (حکمت 453 - نکوهش غيبت)
  *   **گمراهی:** این یاری و نزدیکی تا زمانی ادامه داشت که فرزندش عبدالله او را گمراه ساخت. (حکمت 453 - نکوهش غيبت)
  *   **بیعت شکنی:** زبیر به همراه طلحه، از بیعت خود با حضرت علی (ع) بازگشتند و باعث افروختن آتش جنگ شدند. (نامه 54 - به طلحه و زبير توسط عمر بن حصين خزاعي)
  *   **مقصد و کینه:** حضرت علی (ع) در مورد طلحه و زبیر اشاره کرده است که هر یک امیدوار به رسیدن حکومت به دست خود بوده و کینه یکدیگر را بر دوش می‌کشیدند. (خطبه 148 - درباره اهل بصره)
  *   **اهمیت مناصب:** این دو نفر به خاطر امور ناچیزی خشم گرفتند و وظایف مهم خود را به تاخیر انداختند. (خطبه 205 - در خطاب به طلحه و زبير)
  *   **پیشگویی پیامبر (ص):** حضرت علی (ع) انس بن مالک را نزد طلحه و زبیر فرستاد تا آنچه را که از پیامبر (ص) درباره آن دو شنیده بود (پیشگویی ظلم آنها به علی (ع)) به آنها یادآوری کند. (حکمت 311 - نکوهش فقر و تنگدستي)


username: md83game
text: از دیدگاه حضرت علی علیه السلام شریرترین مردم چه كسانی هستند؟
date: 2026-05-03 19:52:13
type: private
first_name: m
answer:
  از دیدگاه حضرت علی (ع)، شریرترین مردم کسانی هستند که دارای ویژگی‌های زیر می‌باشند:

  *   **خوارج**: ایشان در خطبه 127 خوارج را "شرورترین مردم و کسانی" معرفی می‌کنند که شیطان آن‌ها را هدف تیرهای خود قرار داده و به سرگردانی کشانده است.
  *   **بنی امیه**: حضرت علی (ع) در خطبه 93، بنی امیه را "زمامداران بد" و مایه فتنه و فساد می‌دانند و ایشان را به شتر شرور و بدخویی تشبیه می‌کنند که صاحب خود را می‌گزد، با دست بر سرش می‌کوبد و او را از شیر دوشیدن منع می‌کند.
  *   **ستمگران به بندگان خدا**: بر اساس حکمت 221، ستم به بندگان خدا "بدترین توشه‌ای" است که فرد می‌تواند برای آخرت خود برگزیند.
  *   **کسانی که بدون شایستگی متصدی مقام قضاوت می‌شوند**: در خطبه 17، امام (ع) به "مبغوض ترین خلایق نزد خدا" اشاره کرده و با توجه به متن، می‌توان حدس زد که داوران بدون شایستگی از مصادیق این بغض الهی هستند.
  *   **برادران (دوستان) پرتوقع**: در حکمت 479، بدترین برادران (دوستان) کسی معرفی شده است که انسان ناچار است برای پذیرایی از او خود را به زحمت افکند.
  *   **حاکمان مستبد و خودکامه**: بر اساس حکمت 160، کسانی که به حکومت می‌رسند و غالباً راه استبداد و خودکامگی پیش می‌گیرند و از مسیر عدالت خارج می‌شوند، از شریرترین افراد محسوب می‌گردند.
  *   **پیشوای ستمگر گمراه کننده**: بدترین مردم نزد خداوند "پیشوای ستمگری" است که هم خود گمراه است و هم مردم را گمراه می‌کند، سنت‌های مقبول را از میان برده و بدعت‌های متروک را زنده کرده است (خطبه 164).
  *   **کسانی که در نسبت دادن کارهای بد به مردم شتاب کنند**: کسی که در نسبت دادن کارهای بد به مردم شتاب کند، مردم نیز نسبت‌های ناروایی به او می‌دهند (حکمت 35).
  *   **دروغ پردازان و فریبکاران**: در خطبه 108، دروغ پردازی‌ها مردم را فریب داده و منحرف می‌سازند و مردم در شکستن قوانین الهی و فاصله گرفتن از دین همدست شده و برای دروغ گفتن پیمان می‌بندند و با صدق و راستی دشمنی می‌ورزند.
  *   **کسانی که حق را نشناخته و به سراغ باطل رفته‌اند**: در حکمت 262، کسانی که حق را نشناخته‌اند تا کسانی را که به سراغ حق آمده‌اند بشناسند و باطل را نیز نشناخته‌اند تا کسانی را که به سراغ باطل رفته‌اند شناسایی کنند، در این دسته قرار می‌گیرند.

  همچنین، در نامه 53 به مالک اشتر، دورترین و مبغوض‌ترین رعایا در نزد والی کسانی هستند که "بیشتر در جستجوی عیوب مردم اند". حضرت علی (ع) بیان می‌دارند که والی از همه سزاوارتر است که عیوب مردم را بپوشاند.


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام بی ارزشی چه چیزی را به آب بینی گوسفند تشبیه می‌كند؟
date: 2026-05-03 19:55:36
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) **ارزش ناچیز دنیا** را به "آب بینی گوسفند" تشبیه می‌کنند.

  **منابع:**
  *   **خطبه 3 - شقشقيه**: در این خطبه، امام علی (ع) ارزش ناچیز دنیا را در مقایسه با مسائل مهم‌تر بیان می‌کنند. عبارت "آب بینی یک بز" به عنوان نمادی از چیزی بسیار بی‌ارزش و ناچیز به کار رفته است تا نهایت بی‌اهمیتی دنیا را در برابر عهد الهی و مسئولیت عدالت‌خواهی نشان دهد. این بدان معناست که در برابر حق و حقیقت، زرق و برق دنیا هیچ ارزشی ندارد.
  *   **حکمت 454 - آزمايش بندگان 1**: امام (علیه السلام) فرمود: انسان را با تكبر چه كار در آغاز، نطفه بى ارزشی بود و سرانجام مردارى (گنديده) است. نمى تواند خود را روزى دهد و نه مرگ را از خود دور سازد. از دنیای شما در نظر من از آب بینی یک بز کمتر است.


username: md83game
text: چه كسی دوبار اسیر شده است؟
date: 2026-05-03 20:02:30
type: private
first_name: m
answer:
  مروان بن حکم دوبار اسیر شده است. در ابتدا در جنگ جمل اسیر شد و با شفاعت امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) آزاد گردید. (خطبه 73 - درباره مروان)


username: md83game
text: «زبیر» با حضرت علی علیه السلام چه نسبتی دارد؟
date: 2026-05-04 19:11:23
type: private
first_name: m
answer:
  «زبیر بن عوام» پسر دایی حضرت علی (علیه السلام) بود. (خطبه 31)

  زبیر از یاران خاص اهل بیت (علیه السلام) به شمار می‌آمد. (حکمت 453)

  زبیر بن عوام با حضرت علی (علیه السلام) بیعت کرد. (نامه 54 - به طلحه و زبير، خطبه 137 - درباره طلحه و زبير)

  امام علی (علیه السلام) در نامه‌ای به زبیر و طلحه، به بیعت آنها اشاره کرده و از پیمان‌شکنی آنها ابراز نارضایتی فرمودند. (نامه 54 - به طلحه و زبير)

  حضرت علی (علیه السلام) در خطاب به زبیر، او را «پسر دایی» خود خواندند و اظهار امیدواری کردند که او نرم‌خوتر باشد و سخنان حق را بپذیرد. (خطبه 31 - دستوري به ابن عباس)

  امام علی (علیه السلام) اشاره فرمودند که زبیر و طلحه گمان کرده‌اند ایشان قاتل عثمان بوده‌اند و این توهم موجب فتنه شده است. (نامه 54 - به طلحه و زبير)

  در متن نهج البلاغه به جاه‌طلبی زبیر و تمایل او به کسب حکومت اشاره شده است. (خطبه 148 - درباره اهل بصره)

  امام علی (علیه السلام) از زبیر و طلحه به دلیل پذیرش امور ناچیز و به تاخیر انداختن وظایف مهم انتقاد کردند. (خطبه 205 - در خطاب به طلحه و زبير)

  در حکمت 453، به گمراه شدن زبیر توسط فرزندش عبدالله اشاره شده است.


username: md83game
text: از دیدگاه حضرت علی علیه السلام شریرترین مردم چه كسانی هستند؟
date: 2026-05-04 19:14:34
type: private
first_name: m
answer:
  از دیدگاه حضرت علی (ع) شریرترین مردم کسانی هستند که:

  *   **خوارج:** آن ها شرورترین مردم و کسانی هستند که شیطان آن ها را هدف تیرهای خود قرار داده و به سرگردانی کشانده است. (خطبه 127)
  *   **منافقان:** (خطبه 194)
  *   **کسانی که زیاد سخن می گویند:** این افراد زیاد اشتباه می کنند، حیایشان کم می شود، تقوایشان نقصان می یابد، قلبشان می میرد و در آتش دوزخ وارد می شوند. (حکمت 349 - مرگ 2)
  *   **کسانی که حلال های الهی را با شبهات دروغین و هوس های غفلت زا تحریم می کنند:** مانند حرام شمردن شراب به نام "نبیذ"، رشوه به نام "هدیه" و ربا به اسم "تجارت". (خطبه 156)
  *   **کسانی که اگر دست به فساد نمی زنند، به دلیل ناتوانی روح، کندی شمشیر و کمی مالشان است:** در مقابل، کسانی که شمشیر کشیده و شرارت و فساد خویش را آشکار ساخته اند، باطن خود را برای ظلم و فساد آماده کرده و دین خود را تباه ساخته اند. (خطبه 32)
  *   **کسانی که دنیا را با کارهای آخرت طلب می کنند (ریاکاران):** این افراد دین خود را به دنیا می فروشند و پوشش خدایی را وسیله معصیت قرار می دهند. (خطبه 32)
  *   **کسانی که به دلیل حقارت، ناتوانی و نداشتن وسیله کافی از رسیدن به جاه و مقام بازداشته شده اند:** این افراد خود را به زیور قناعت آراسته و لباس زاهدان درآمده اند، در حالی که در زمره پارسایان راستین نبوده اند. (خطبه 32)
  *   **کسانی که به دنیا اعتماد می کنند با وجود دگرگونی های آن:** (حکمت 384 - گفتار 1)
  *   **کسانی که در حسن عمل با وجود اطمینان به پاداش الهی کوتاهی می کنند:** (حکمت 384 - گفتار 1)
  *   **کسانی که قبل از آزمایش و امتحان، به هرکس اعتماد می کنند:** (حکمت 384 - گفتار 1)


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام چه كسی را تشبیه به گاو می‌كند و علت آن چیست؟
date: 2026-05-04 19:23:07
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، حضرت علی (علیه السلام) مستقیماً فردی را به گاو تشبیه نکرده‌اند. اما در **موعظه یاران 2 (خطبه 175)**، ایشان مردم را به **گلّه شتران یا گوسفندانی** تشبیه کرده‌اند که چوپان، آن ها را به چراگاه "وباخیز" و چشمه ای بیماری زا می‌برد، یا همچون **حیوان پرواری** که از سرنوشت خود بی‌خبر است. علت این تشبیه، اشاره به گمراهی و بی‌خبری مردم از عواقب اعمالشان است.


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام بی ارزشی چه چیزی را به آب بینی گوسفند تشبیه می‌كند؟
date: 2026-05-04 19:31:02
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) **ارزش دنیا و آنچه مردم برای آن سر و دست می‌شکنند** را به آب بینی بز تشبیه می‌کند. ایشان این مطلب را در زمانی بیان کرده‌اند که به دلیل حضور حاضران و اتمام حجت بر ایشان، ناچار به پذیرش خلافت شده‌اند، اما در غیر این صورت، آن را رها می‌کردند و ارزش دنیا در نظرشان از آب بینی بز کمتر بود. (حکمت 3 - شقشقيه)

  همچنین، حضرت علی (ع) در موارد زیر به تشبیه بی‌ارزشی پرداخته‌اند:
  *   **ماهیت انسان:** انسان را با تکبر چه کار در آغاز، نطفه بی ارزشی بود و سرانجام مرداری (گندیده) است. نمی تواند خود را روزی دهد و نه مرگ را از خود دور سازد. (حکمت 454 - آزمايش بندگان)
  *   **حکومت مروان بن حکم:** حکومت او به مدت کوتاهی که سگی بینی خود را با زبانش می‌لیسد تشبیه شده است. این تشبیه نیز بر بی‌ارزشی و ناپایداری حکومت او تأکید دارد. (خطبه 73 - درباره مروان)
  *   **دنیا:** دنیا در چشم شما کم ارزش تر از تفاله برگ هایی باشد که با آن دبّاغی می کنند یا بقایای پشم حیوانات باشد. (خطبه 32 - روزگار و مردمان)
  *   **گروهی بی ارزش:** اشاره به گروهی بی ارزش که لب ها جز به نکوهش آن ها حرکت نمی کند، تا قدر و مقام آن ها را کوچک بشمرد، و برای همیشه آن ها را به فراموشی بسپارد. (خطبه 129 - درباره پيمانه ها و ترازوها)


username: md83game
text: چه كسی دوبار اسیر شده است؟
date: 2026-05-04 19:48:18
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، افراد زیر دو بار اسیر شده‌اند:

  *   **کسانی که فریب دنیا را می‌خورند:**
      *   **خطبه 193 - به همام درباره پرهيزکاران:** "دنیا (با جلوه گری هایش) به سراغ آن ها آمد؛ ولی آن ها فریبش را نخوردند و آن را نخواستند. دنیا می رفت که آن ها را اسیر خود سازد ولی آنان به بهای جان، خویش را از اسارتش آزاد ساختند!" (اینجا اسارت اول که دنیا به سراغشان آمده و دوم تلاش برای رهایی از اسارت است).

  *   **گناهکاران:**
      *   **خطبه 109:** "اما گناهکاران را در بدترین منزلگاه جای می دهد و دست آن ها را با غل و زنجیر به گردنشان می بندد ... همیشه در آن اقامت دارند و برای آزادی اسیرانش غرامتی پذیرفته نمی شود، و زنجیرهایش گسسته نمی گردد!" (اینجا اشاره به اسارت در دنیا به واسطه گناه و سپس اسارت در عذاب اخروی است).

  در موارد دیگر، اشاراتی به اسارت وجود دارد اما به طور واضح به "دو بار اسیر شدن" یک گروه یا فرد اشاره نشده است، بلکه به مفاهیم کلی اسارت در شرایط مختلف اشاره شده است:

  *   **افراد غافل و بی خبر:** **خطبه 181 - پيوستگان به خوارج:** (خروج از هدایت و بازگشت به گمراهی می‌تواند منجر به اسارت شود).
  *   **مردم در زمان هجوم دشمن:** **خطبه 238 - درباره حکمين 1:** (هجوم دشمن می‌تواند منجر به اسارت شود).
  *   **مردم در ناامنی و آشفتگی:** **خطبه 111 - نکوهش دنيا 1:** (ناپایداری حکومت و غارت شدن همسایگان می‌تواند زمینه ساز اسارت باشد).
  *   **کسانی که رانده، آواره، ترسان، خاموش و ناتوان شده‌اند:** **خطبه 32 - روزگار و مردمان:** (این شرایط می‌تواند افراد را در معرض اسارت قرار دهد).
  *   **مردم در اثر فساد و انحراف:** **خطبه 156 - خطاب به مردم بصره و اخبار از حادثه هاي آينده:** (فساد و انحراف از مسیر صحیح می‌تواند زمینه ساز falla و اسارت افراد شود).
  *   **فرزندان اسماعیل و اولاد اسحاق و یعقوب:** **خطبه 192:** (توضیحاتی درباره دوران سختی و تبعیدشان که نوعی اسارت بوده است).
  *   **مردم در ظلم بنی امیه:** **خطبه 98:** (اسارت در ظلم و ستم).
  *   **مردم در دنیا (دنیاداران):** **حکمت 269** و **خطبه 226** و **خطبه 191:** (اسارت در طلب دنیا و نادیده گرفتن آخرت).


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام بی ارزشی چه چیزی را به آب بینی گوسفند تشبیه می‌كند؟
date: 2026-05-04 19:52:02
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) در **خطبه 3 - شقشقيه**، دنیا را با تمام زرق و برقش، از **آب بینی یک بز** کم‌ارزش‌تر می‌دانند. این تشبیه نشان‌دهنده نهایت ناچیزی و بی‌اهمیت بودن دنیا در مقابل ارزش‌های حقیقی و معنوی است.


username: md83game
text: «عرف‌ النار» لقب چه كسی و به چه معنا است؟
date: 2026-05-04 19:54:22
type: private
first_name: m
answer:
  **عرف‌ النار**

  جمله «النار و لا العار» (آتش دوزخ آری! اما ننگ و عار نه!) در خطبه 192 نهج البلاغه، موسوم به خطبه قاصعه، آمده است. این عبارت بیانگر موضعی است که در آن، ترجیح داده می‌شود فرد به عذاب الهی دچار شود، اما ننگ و رسوایی را تحمل نکند.

  **معنا:**

  این جمله نشان‌دهنده اهمیت حفظ آبرو و شرف است، تا حدی که فرد حاضر است رنج و عذاب را متحمل شود، اما از پذیرش ننگ و خواری خودداری کند. این نگرش در تقابل با تسلیم شدن به ذلت و پستی است.

  **منبع:**

  *   خطبه 192 - خطبه قاصعه (نهج البلاغه)


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام تركهای مغول را به صفاتی معرفی می‌كند؟
date: 2026-05-04 19:57:02
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) در **خطبه 128**، ترکان مغول را به صفات زیر معرفی می‌کنند:

  *   چهره‌هایشان همچون سپرهای چکّش خورده است.
  *   لباس حریر سفید و رنگین می‌پوشند.
  *   اسب‌های اصیل را یدک می‌کشند.
  *   چنان کشتار می‌کنند که مجروحان از روی بدن کشتگان عبور می‌کنند.
  *   فراریان از اسیرشدگان کمترند.


username: md83game
text: مراد از«ناكثین»، «قاسطین» و «مارقین» چه كسانی هستند؟
date: 2026-05-04 20:00:58
type: private
first_name: m
answer:
  مراد از «ناكثین»، «قاسطین» و «مارقین» به شرح زیر است:

  *   **ناكثین**: اشاره به اصحاب جمل (پیمان شکنان) دارد. (خطبه 192 - خطبه قاصعه)

  *   **قاسطین**: به ستمگران شام و اصحاب معاویه اطلاق می‌شود. (خطبه 192 - خطبه قاصعه)

  *   **مارقین**: آنان که از دین خدا خارج شده‌اند. (خطبه 75 - پاسخ به اتهامي ناروا)


username: md83game
text: حضرت علی علیه السلام چه چیز را به میوه نارس تشبیه می‌كند؟
date: 2026-05-04 20:05:17
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (علیه السلام) در **خطبه 5 - پس از رحلت رسول خدا**، کسی را که میوه را پیش از رسیدن بچیند، به کسی تشبیه می‌کند که بذر را در زمین نامناسب (مانند کویر و شوره زار) بپاشد. این تشبیه بیانگر تلف شدن سرمایه و نیرو بدون به دست آوردن نتیجه مطلوب، عجله، عدم تدبیر و نتیجه ناگوار است.


username: md83game
text: بزرگترین شاهد در نهج‌البلاغه در خطبه 212 چه كسی معرفی شده است؟
date: 2026-05-04 20:08:06
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، در مورد خطبه 212 نهج‌البلاغه اطلاعاتی وجود ندارد.

  در خطبه 106 نهج‌البلاغه (وصف پیامبر و بیان دلاوری) پیامبر اسلام (ص) به عنوان "شاهد و گواه شما در رستاخیز" معرفی شده است.


username: md83game
text: حضرت زمامداران بنی امیه را به چه چیزی تشبیه نمود
date: 2026-05-04 20:10:15
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (ع) زمامداران بنی امیه را به شتر شرور و بدخو تشبیه کرده است. (خطبه 93 - خبر از فتنه)

  این تشبیه به این صورت بیان شده است که آن ها صاحب خود را گاز می گیرند، با دست بر سر او می کوبند و با پا او را دور می سازند و از دوشیدن شیرش منع می کنند. (خطبه 93 - خبر از فتنه)

  همچنین، حضرت علی (ع) در مورد بنی امیه می فرمایند که آن ها همچون شتر شرور و بدخویی هستند که صاحب خود را گاز می گیرد؛ با دست خود بر سر او می کوبد و با پا او را دور می سازد. و از دوشیدن شیرش او را منع می کند. (خبر از فتنه)

  در حکمت 464 (دعاي باران) نیز به مهلت داشتن بنی امیه برای تاخت و تاز اشاره شده است که مرحوم سید رضی این مهلت را به میدان مسابقه تشبیه کرده است.


username: md83game
text: ستمى که بدون مجازات نمى ماند
date: 2026-05-04 20:13:06
type: private
first_name: m
answer:
  پاسخ نهایی:

  ستمى که بدون مجازات نمى ماند، ستمی است که خود را به سوی هلاکت می‌کشد و عاقبت آن به سوی نابودی است. (برگرفته از حکمت 404 نهج البلاغه)


username: md83game
text: چه عاملی موجب بسیج شدن مردم بر علیه دشمن می شود
date: 2026-05-04 20:14:52
type: private
first_name: m
answer:
  عوامل گوناگونی موجب بسیج شدن مردم بر علیه دشمن می‌شوند که ریشه در مفاهیم دفاع، اتحاد، غیرت، و لزوم اقدام جمعی در برابر تهدیدات دارند. این عوامل را می‌توان در دسته‌های زیر طبقه‌بندی کرد:

  **۱. دعوت به جهاد و یاری:**
  *   فراخوان مردم برای یاری و همکاری، به ویژه در جهت جهاد و دفاع از حق، زمانی صورت می‌گیرد که دشمن حمله کرده یا قصد حمله دارد و نیاز به اتحاد و اقدام جمعی احساس می‌شود (مفهوم بسیج مردمی).
  *   امام (علیه السلام) مردم را برای یاری و همکاری بسیج می‌کند (خطبه 39).
  *   امام (علیه السلام) مردم را به منظور حرکت به سوی شامیان، بعد از پایان کار خوارج در نهروان، بسیج می‌کند (خطبه 34).
  *   امام (علیه السلام) مردم را به قیام در برابر غارتگران شام تشویق می‌کند (خطبه 27).
  *   امام (علیه السلام) مردم را برای جهاد با دشمن برانگیخته، اما با بی‌اعتنایی و عدم اجابت مواجه شده است (خطبه 97).

  **۲. فراهم کردن نیرو و آماده‌سازی:**
  *   امام (علیه السلام) سپاهیانی را برای مبارزه با دشمنان بسیج کرده است (نامه 60).
  *   دستور به حرکت در صورت فرمان بسیج و حرکت (نامه 38).

  **۳. جمع‌آوری و گردآوری سپاه:**
  *   شیطان، حزب خود را بسیج کرده و سپاهش را گردآورده است (خطبه 22).

  **۴. ایجاد انگیزه برای اقدام:**
  *   وجود انگیزه در زمامداران دشمن برای طریق باطل، در حالی که در ادای حق سستی می‌شود (خطبه 97).
  *   برانگیختن غیرت و دین به عنوان عامل جمع شدن مردم (خطبه 39).

  **۵. بیان ناراحتی از سستی مردم:**
  *   ابراز ناراحتی امام (علیه السلام) از سستی و کوتاهی مردم در امر جهاد با دشمن (خطبه 34).
  *   شکایت از عدم اطاعت و اجابت مردم (خطبه 39).
  *   استناد مردم به بهانه‌های گمراه کننده و تعلل در جهاد (خطبه 29).
  *   شکایت از ستم رعیت (حکمت 261).

  **۶. مقابله با باطل و دفاع از حق:**
  *   استفاده از روش عادلانه برای مقهور کردن دشمن (حکمت 224).
  *   احساس نیاز به بسیج مردم در شرایطی که باطل جایگاه یافته، جهل حاکم شده، طاغوت عظمت یافته و داعیان حق کاستی می‌گیرند (خطبه 108).
  *   پایه استوار ایمان بر صبر، یقین، عدالت و جهاد، که جهاد نیز شامل امر به معروف، نهی از منکر، صدق در نبرد و دشمنی با فاسقان است (حکمت 31).
  *   افزایش ایمان، حرکت در راه حق و شکیبایی بر سختی‌ها در راه حق، که موجب اجتماع و نزدیکی مردم می‌شود (خطبه 122).
  *   استفاده از قرآن به عنوان هدایتگر، جدا کننده حق از باطل، پناهگاه و سبب پیروزی بر دشمن (خطبه 198).
  *   هجوم دشمن به شهرها و هدف قرار گرفتن نیروهای قدرتمند، که نیازمند استفاده از فرصت‌ها و حفظ مرزهاست (خطبه 238).

  **۷. عوامل روانی:**
  *   فریب دادن مردم با سوگندها و تظاهر به ایمان (خطبه 151).
  *   ترساندن مردم و تشویق آن‌ها به پناه بردن (خطبه 151).
  *   حفظ روحیه و قوت قلب در میان سخنوران (خطبه 234).
  *   ناآرامی قلب و پراکندگی افکار (خطبه 234).

  **۸. عوامل اجتماعی:**
  *   اتحاد و همبستگی گروهی (خطبه 22).
  *   پیوستن گروه‌های مختلف به شورشیان (خطبه 168).
  *   تقسیم شدن مردم به گروه‌های موافق و مخالف (خطبه 168).
  *   رغبت به مبادله و معامله آسان (نامه 53).
  *   پذیرش و اطاعت از رهبری.

  **۹. عوامل سیاسی:**
  *   نکوهش بیعت شکنان (خطبه 22).
  *   پیامدهای پیروزی باطل بر حق (خطبه 22).
  *   عدم مقابله سریع با دشمن (خطبه 39).
  *   تحت فشار قرار دادن رهبر (خطبه 168).
  *   تضعیف قدرت و فرو ریختن شوکت (خطبه 168).
  *   تقسیم جامعه و ایجاد شکاف عمیق (خطبه 168).
  *   نیاز به آرامش و فروکش کردن تب و تاب دل‌ها (خطبه 168).
  *   دستورات رهبر (خطبه 168).
  *   جنگ با دشمن (خطبه 39).
  *   حفظ نظم و امنیت (خطبه 60).

  **۱۰. عوامل اقتصادی:**
  *   حفظ و تقویت تجار و صاحبان صنایع (نامه 53).
  *   گردآوری مال التجاره های مفید (نامه 53).
  *   بخیلی، زشت کاری، احتکار و اجحاف در تعیین قیمت ها که زیان برای توده مردم است (نامه 53).
  *   منع احتکار و معاملات با شرایط عادلانه (نامه 53).
  *   تحریم لقمه های حرام (خطبه 151).


username: md83game
text: چه عاملی موجب بسیج شدن مردم بر علیه دشمن می شود
date: 2026-05-04 20:18:23
type: private
first_name: m
answer:
  عوامل متعددی موجب بسیج شدن مردم در برابر دشمن می‌شوند که ریشه در تعالیم نهج‌البلاغه دارند. این عوامل را می‌توان در دسته‌های زیر خلاصه کرد:

  **1. حس مسئولیت و وظیفه دینی و شرعی:**
  درک و پذیرش وظیفه دینی و شرعی برای دفاع از حق و مقابله با باطل، که در قالب "جهاد" تبیین شده است، یکی از دلایل اصلی بسیج مردم است.

  **2. امر به معروف و نهی از منکر:**
  حکمت 31 جهاد را دارای چهار شاخه می‌داند که امر به معروف و نهی از منکر دو شاخه اول آن هستند. این اقدامات باعث استحکام پشت مؤمنان و به خاک مالیدن بینی کافران و منافقان می‌شود، که به طور مستقیم با تقویت جبهه حق و تضعیف دشمنان گره خورده است.

  **3. دفاع از حق و مقابله با انحراف:**
  نیاز به اقدام برای تصحیح انحراف و مبارزه با کسانی که حق را وارونه جلوه می‌دهند، عاملی مهم در بسیج شدن است. همچنین، مقابله با کسانی که ظاهراً مسلمان هستند اما به دلیل انحرافات و شبهات با حقیقت اسلام در تضاد قرار گرفته‌اند، برای حفظ اصالت دین صورت می‌گیرد (خطبه 40، خطبه 122).

  **4. مقابله با ظلم و استیلا:**
  مقابله با ظلم و استبداد، از جمله بسیج حزب شیطان برای بازگشت ظلم و ستم (خطبه 22)، عاملی مهم در بسیج نیروها علیه دشمنان است. حفظ نظم و عدالت در جامعه نیز نیازمند مقابله با هرگونه تهدید است (خطبه 40).

  **5. اتحاد و انسجام درونی:**
  اتحاد و انسجام داخلی برای مقابله با دشمن یک عامل اساسی است، زیرا باعث اجتماع جمع پراکنده و محکم شدن پیوندها می‌گردد (خطبه 122).

  **6. بصیرت و شناخت دشمن:**
  بیدار شدن و گوش فرا دادن به سخنان الهی در برابر گمراهی‌ها و فریب‌های دشمن، بخشی از فرایند بسیج شدن است. همچنین، شناخت عالمان نماهایی که مردم را گمراه می‌کنند و شبهات می‌اندازند، اهمیت دارد (خطبه 108، خطبه 87).

  **7. صبر و یقین (به عنوان ریشه آمادگی):**
  ایمان بر پایه‌های صبر و یقین استوار است. این صفات درونی، از جمله ترس از عواقب گناه، انتظار، بینش هوشمندانه و پی بردن به دقایق حکمت، پایه‌های روحی لازم برای مقاومت و ایستادگی در برابر دشمن را فراهم می‌کنند (حکمت 31).

  **8. دشمنی با فاسقان:**
  جهاد، دشمنی با فاسقانی است که فساد را در جامعه ترویج می‌دهند. این مقابله خود نوعی مبارزه با دشمن تلقی شده و عاملی برای آمادگی در برابر تهدیدات بزرگتر است (حکمت 31).

  **تجربه‌های تاریخی از نهج‌البلاغه:**
  نهج‌البلاغه نمونه‌های متعددی از بسیج مردمی علیه دشمنان را ارائه می‌دهد:
  *   نکوهش یاران و دعوت به جهاد هنگامی که از حمله دشمن به یکی از مناطق آگاه شد (خطبه 39).
  *   بسیج مردم برای حرکت به سوی شامیان پس از خاموش شدن فتنه خوارج و اظهار ناراحتی از سستی آنان در امر جهاد (خطبه 34).
  *   اشاره به بسیج حزب شیطان برای بازگشت ظلم و ستم (خطبه 22).
  *   پیکار برای دین حق از طریق جهاد پیروزمندانه (خطبه 190).
  *   بسیج سپاهیان برای مبارزه با دشمنان و سفارش به پرهیز از آزار مردم (نامه 60).
  *   فراخواندن مردم به مبارزه با دشمن و تشویق به جهاد پس از حمله دشمن به شهر انبار (خطبه 27).
  *   بسیج سپاه انبوهی که منجر به فرار دشمن شد (نامه 36).
  *   اشاره به هجوم دشمن به شهرها و هدف قرار گرفتن نیروها (خطبه 238).
  *   معرفی لشکر به عنوان گروهی برای تامین امنیت و نظم جامعه (نامه 53).

  **نقش رهبری و آگاهی‌بخشی:**
  رهبری نقش حیاتی در بسیج مردمی دارد:
  *   بیان عذر و بسیج مردم برای یاری و همکاری (خطبه 39).
  *   اجابت دعوت و پیروی از رهبر که پایان کار را می‌نگرد (خطبه 154).
  *   ناراحتی شدید رهبر از سستی مردم در جهاد و ارشاد آنان (خطبه 34).
  *   تشویق مردم به قیام در برابر غارتگران و بیان فضیلت جهاد (خطبه 27).
  *   خبر دادن از فتنه ها (خطبه 93).
  *   تأکید بر اینکه مردم دشمن چیزی هستند که نمی‌دانند، که نشان‌دهنده نیاز به آگاهی‌بخشی است (حکمت 172).
  *   آگاه کردن از بسیج شیطان برای بازگشت ظلم و ستم (خطبه 22).
  *   سفارشات دقیق به سپاه برای نحوه استقرار، دیده‌بانی، و پرهیز از پراکندگی (نامه 11).

  **جهاد در جنگ سخت و نرم:**
  نهج‌البلاغه به رویکردهای متفاوتی در جهاد اشاره دارد:
  *   **جنگ سخت:** صدق و راستی در نبرد (حکمت 31)، انسجام و وحدت مردمی در شرایط بحرانی (خطبه 34)، پایداری در مقابل سختی‌ها (خطبه 34)، و فرستادن نیروهای آزموده و خیرخواه (خطبه 134).
  *   **جنگ نرم:** امر به معروف و نهی از منکر (حکمت 31)، دشمنی با فاسقان (حکمت 31)، مواجهه با انحراف فکری و عقیدتی (خطبه 87)، نرم‌خویی و رفتار پسندیده (خطبه 193)، و دوری از جدال بیهوده و تعصب (حکمت 31).


username: md83game
text: اوصاف خداوند چیست
date: 2026-05-04 20:21:15
type: private
first_name: m
answer:
  اوصاف خداوند عبارتند از:

  *   **ستایش مخصوص خداوندی است** (خطبه 182)
  *   **پیش از هر چیز بوده است.** (خطبه 182)
  *   **با فکر و عقل ژرف اندیشان درک نمی شود.** (خطبه 182)
  *   **نیروی فهم، اندازه ای برای او نمی تواند تعیین کند.** (خطبه 182)
  *   **هیچ درخواست کننده ای او را به خود مشغول نمی سازد.** (خطبه 182)
  *   **بخشش و عطایش از خزانه بی کرانش نمی کاهد.** (خطبه 182)
  *   **با چشم دیده نمی شود.** (خطبه 182)
  *   **در مکانی محدود نمی شود.** (خطبه 182)
  *   **همتا و همسری ندارد.** (خطبه 182)
  *   **در آفرینش نیاز به وسیله ندارد.** (خطبه 182)
  *   **با حواس درک نمی شود.** (خطبه 182)
  *   **با مردم مقایسه نمی گردد.** (خطبه 182)
  *   **با موسی سخن گفت و آیات بزرگش را به او نشان داد، بی آن که نیاز به اعضا، ابزار، زبان و حنجره داشته باشد.** (خطبه 182)
  *   **با نور خویش هر ظلمتی را روشن ساخته است.** (خطبه 182)
  *   **دارای اوصاف جمال و صفات کمال فراوان است.** (خطبه 91)
  *   **او بهترین آرزوی ماست.** (خطبه 91)
  *   **او بهترین امید ماست.** (خطبه 91)
  *   **در هر نعمتی حقی دارد.** (حکمت 244)
  *   **امر به معروف و نهی از منکر، دو صفت از صفات خداوند سبحان است.** (خطبه 156)
  *   **ذات پاکش از همه چیز مخفی تر است، ولی نشانه های واضح و آشکار، بر هستی او گواهی می دهد.** (خطبه 49)
  *   **هرگز چشم بینا قادر بر مشاهده ذات او نیست.** (خطبه 49)
  *   **در علوّ مقام بر همه پیشی گرفته و چیزی برتر از او نیست.** (خطبه 49)
  *   **چنان نزدیک است که چیزی از او نزدیک تر نیست.** (خطبه 49)
  *   **عقل ها را از کنه صفات خویش آگاه نکرده و با این حال آن ها را از معرفت و شناخت لازم بازنداشته است.** (خطبه 49)
  *   **پیش از آن که کرسی یا عرش، یا آسمان یا زمین، یا جن یا انسی موجود باشد وجود داشته است.** (خطبه 182)
  *   **نور را ضد ظلمت، و رنگ های روشن را ضد رنگ های تیره و تار و خشکی را ضد رطوبت و گرمی را ضد سردی قرار داده است.** (خطبه 186)
  *   **هرگز راه خطا نمی پوید تا به راه حقّش بازگردانند.** (خطبه 156)
  *   **نه با زمان ها همراه است و نه از ابزار و وسایل بهره می گیرد.** (خطبه 186)


username: md83game
text: اوصاف خداوند چیست؟
date: 2026-05-04 20:25:26
type: private
first_name: m
answer:
  **اوصاف خداوند (بر اساس نهج البلاغه):**

  اوصاف خداوند در اسلام، همانگونه که در نهج البلاغه بیان شده است، ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

  *   **ذات پنهان و نشانه‌های آشکار:** ذات خداوند از همه چیز مخفی‌تر است، اما نشانه‌های واضح و آشکار هستی او، گواه بر وجود او هستند. چشم بینا قادر به مشاهده ذات او نیست، اما دل‌های منکران نیز به وجودش اقرار دارند (خطبه 49).
  *   **علوّ مقام و نزدیکی:** خداوند در مقام بر همه پیشی گرفته و چیزی برتر از او نیست، اما در عین حال چنان نزدیک است که چیزی از او نزدیک‌تر نیست. مرتبه بلندش او را از مخلوقات دور نکرده و نزدیکی‌اش او را همسان خلق قرار نداده است (خطبه 49).
  *   **علم و شناخت الهی:** عقل‌ها از کنه صفات خداوند آگاه نشده‌اند، اما معرفت و شناخت لازم از او باز نداشته نشده است. خداوند برتر از گفته کسانی است که او را به موجودات تشبیه کرده یا ذاتش را انکار می‌کنند (خطبه 49).
  *   **پیروی از قرآن در شناخت صفات:** در شناخت صفات خداوند باید از آنچه قرآن بیان کرده است، پیروی کرد و از نور هدایت آن روشنایی گرفت. اموری که در کتاب خدا واجب نشده و در سنت پیامبر و ائمه نیامده است، علم به آن را باید به خداوند واگذار کرد (خطبه 91).
  *   **راسخان در علم:** کسانی که راسخ و استوار در علم هستند، با اقرار اجمالی به آنچه از آنان پوشیده است و اعتراف به ناتوانی در تفسیر آن، از فرو رفتن در عمق اسرار نهانی بی‌نیاز شده‌اند. ترک بحث و تعمق در آنچه پروردگار بر عهده نگذاشته، رسوخ در علم است (خطبه 91).
  *   **امر به معروف و نهی از منکر:** این دو، از صفات خداوند سبحان هستند (خطبه 156).
  *   **توحید و نفی صفات ممکنات:** سرآغاز دین، معرفت اوست و کمال معرفتش، تصدیق ذات پاک او و کمال توحیدش، اخلاص برای اوست. کمال اخلاص، نفی صفات ممکنات از اوست، زیرا هر صفتی گواهی می‌دهد که غیر از موصوف است (خطبه 1).
  *   **وحدت بدون شبیه:** خداوند یگانه است، نه به معنای وحدت عددی، بلکه به این معنا که شبیه و نظیر ندارد. خالق است، بدون رنج و تعب (خطبه 152).
  *   **حواس و ادراک الهی:** شنواست بدون ابزار شنوایی، بیناست بدون پلک زدن. در همه جا حاضر است، نه به صورت مماس، و از همه چیز جداست، بدون مسافت. آشکار است، نه با دید چشم‌ها، و پنهان است، نه به سبب کوچکی (خطبه 152).
  *   **عدم محدودیت و نیاز:** خداوند با فکر و عقل ژرف اندیشان درک نمی‌شود و با فهم، اندازه‌ای برای او تعیین نمی‌شود. هیچ درخواست کننده‌ای او را مشغول نمی‌سازد و بخشش او از خزانه بی کرانش نمی‌کاهد. نه با چشم می‌بیند، نه در مکانی محدود می‌شود، نه همتا دارد و نه در آفرینش به وسیله‌ای نیاز دارد. با حواس درک نمی‌شود و با مردم مقایسه نمی‌گردد (خطبه 182).
  *   **کلام الهی:** خداوند با موسی سخن گفت و آیات بزرگش را به او نشان داد، بی‌آنکه نیاز به اعضا، ابزار، زبان و حنجره داشته باشد (خطبه 182).
  *   **ثبات و ظهور:** او خداوندی است ثابت و آشکار، ثابت‌تر و آشکارتر از آنچه چشم‌ها می‌بینند، با این حال عقل‌ها نمی‌توانند حدی برای او بیان کنند تا شبیهی برای او یافت شود (خطبه 155).
  *   **کمال دین و قرآن:** دین کامل است و در قرآن همه چیز توضیح داده شده است. بخش‌های قرآن، یکدیگر را تصدیق و تایید می‌کنند و اختلافی در آن راه ندارد (خطبه 18).


username: md83game
text: در غوغاى ساحران حضرت موسی از چه ترسید؟
date: 2026-05-04 20:28:32
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده از نهج‌البلاغه:

  حضرت موسی (ع) در غوغاى ساحران از خودش نمی‌ترسید، بلکه از این می‌ترسید که جاهلان و دولت‌های گمراه غلبه کنند و مردم را به گمراهی بکشانند. (منبع: خطبه 4 - اندرز به مردم و رهانيدن از گمراهي)


username: md83game
text: عواقب روی گرداندن ازجهاد چیست؟
date: 2026-05-04 20:34:17
type: private
first_name: m
answer:
  **عواقب روی گرداندن از جهاد**

  روی گرداندن از جهاد، که مفهومی گسترده شامل جهاد با مال، جان و زبان (نامه 47)، امر به معروف، نهی از منکر، صدق و راستی در نبرد، و دشمنی با فاسقان (حکمت 31 و 374) است، عواقب وخیمی در دنیا و آخرت دارد.

  **پیامدهای دنیوی:**

  *   **ذلت و خواری:** کسی که جهاد را از روی بی‌اعتنایی ترک کند، خداوند لباس ذلت و خواری بر اندام او می‌پوشاند، بلا او را احاطه می‌کند و گرفتار حقارت و پستی می‌شود (خطبه 27). در دنیا خوارتر و رسواتر خواهد بود (نامه 26).
  *   **تباهی عقل و فهم:** عقل و فهم فرد تباه می‌گردد و حق از او گرفته می‌شود. در راه نابودی پیش می‌رود و از عدالت محروم می‌گردد (خطبه 27). هنگام فراخوانی به جهاد، چشمانشان از ترس به دور می‌زند، گویی وحشت مرگ، هوش را از سرشان برده و سخنان تکراری به گوششان فرو نمی‌رود، سرگردان گشته و عقل‌هایشان از دست رفته و چیزی درک نمی‌کنند (خطبه 34).
  *   **قلب واژگونه:** اگر کسی حتی با قلبش به طرفداری معروف و مبارزه با منکر برنخیزد، قلبش واژگونه می‌شود و حس تشخیص نیک و بد را از دست می‌دهد (حکمت 375).
  *   **تنگنای معیشتی:** فرد گرفتار تنگنایی می‌شود که خارج شدن از آن مشکل است (حکمت 31).
  *   **عدم اعتماد:** یاران قدرتمندی نخواهند بود که بتوان در نیازها به آنها اعتماد کرد (خطبه 34).
  *   **پاسخگو نبودن به پیمان شکنی:** نه در دنیا می‌تواند پاسخگوی پیمان شکنی باشد (نامه 53).

  **پیامدهای اخروی:**

  *   **آتش روز حساب:** فرار از جهاد، آتشی است که در روز حساب، دامان فرد را می‌گیرد (خطبه 66).
  *   **دشمنان و شاکیان بیشتر:** در قیامت دشمنان و شاکیان بیشتری خواهد داشت (نامه 26).
  *   **خواری و رسوایی در سرای آخرت:** در سرای آخرت خوارتر و رسواتر خواهد بود (نامه 26).
  *   **مسئولیت الهی:** سبب مسئولیت الهی می‌گردد (نامه 53).
  *   **ورود به جهنم به سبب مال حرام:** فرد به سبب مال حرام وارد جهنم می‌گردد (حکمت 429).
  *   **عدم گشایش و رستگاری:** نه گشایشی برای او خواهد بود و نه رستگاری در آخرت (نامه 63).
  *   **باطل شدن دعا:** اگر امر به معروف و نهی از منکر ترک شود، اشرار مسلط خواهند شد و سپس هرچه دعا کنند مستجاب نمی‌گردد (نامه 47).

  **عواقب خاص برای کسانی که به دعوت جهاد پاسخ نمی‌دهند:**

  کسانی که برای جهاد با دشمن برانگیخته می‌شوند، اما حرکت نمی‌کنند، به سخنانشان توجه نمی‌شود، دعوتشان اجابت نمی‌گردد و اندرزشان پذیرفته نمی‌شود (خطبه 97)، عواقب زیر را تجربه خواهند کرد:

  *   **فرار، ننگ در نسل‌های آینده:** فرار از جهاد، ننگی است که در نسل‌های آینده نیز باقی می‌ماند (خطبه 66).
  *   **گرفتار حقارت و پستی:** گرفتار حقارت و پستی می‌شود (خطبه 27).
  *   **گمراهی و سرگردانی:** مانند مستان از خود بی خود شده و در پیدا کردن راه صحیح زندگی سرگردان می‌گردند (خطبه 34).


username: md83game
text: امیرمومنان ارزش حکومت را برای ابن عباس چگونه تشبیه کرد؟
date: 2026-05-04 20:37:39
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس متون ارائه شده از نهج البلاغه، امیرالمومنین (ع) در هیچ یک از این بخش ها به طور مستقیم ارزش حکومت را برای ابن عباس به چیزی تشبیه نکرده اند.

  با این حال، در "حکمت 47 - دلها"، امام (ع) به طور کلی ارزش هر فرد را مطرح کرده اند که می تواند به صورت غیرمستقیم به ارزش منصب حکومت نیز مرتبط شود: "ارزش هر کس به اندازه همت او و راستگویی و صداقت هر کس به اندازه شخصیت اوست و شجاعت هر کس به اندازه بی اعتنایی وی (به ارزش های مادی) و عفت هر کس به اندازه غیرت اوست."


username: md83game
text: چه عاملی در یاران حضرت موجب یاری نکردن پروردگار شد؟
date: 2026-05-04 20:41:26
type: private
first_name: m
answer:
  عوامل متعددی در یاران حضرت موجب یاری نکردن پروردگار شد:

  *   **بی تفاوتی و کناره گیری از حق**: آنها حق را تنها گذاشتند. (حکمت 18)
  *   **نگاه سطحی و نشناختن حق**: تو حق را نشناختی تا کسانی را که به سراغ حق آمده اند بشناسی. (حکمت 262)
  *   **ترس و فرار از میدان**: آنها از رحمت خدا به دور شدند. (خطبه 181)
  *   **تفرقه و گمراهی**: آنها از طریق هدایت خارج شدند و به گمراهی و کوری بازگشتند. (خطبه 181)
  *   **عدم اطاعت و پاسخگویی به نداهای الهی**: حضرت امام علی (ع) یاران خود را به خاطر عدم اطاعت و پاسخگویی به نداهای الهی نکوهش می کنند. (نکوهش یاران و دعوت به جهاد - خطبه 39)
  *   **غفلت و بی خبری**: غفلت و بی خبری یاران باعث می شود که چشم دشمن به خواب نرود در حالی که آن ها در غفلت به سر می برند. (پیکار با مردم شام - خطبه 34)
  *   **عدم اتکا به خدا**: کسانی که به ساعت های خاصی برای انجام امور تکیه می کنند و از یاری خداوند غافل می شوند، خود را بی نیاز از یاری جستن از خدا می پندارند. (پاسخ اخترشناس - خطبه 79)


username: md83game
text: امام علیه السلام دنیا را چگونه خانه اى توصیف کرد؟
date: 2026-05-04 20:44:26
type: private
first_name: m
answer:
  امام علی (ع) دنیا را خانه ای چند وجهی توصیف کرده اند:

  *   **سرای عبور و گذر:** دنیا تنها سرای عبور است و آخرت خانه جاودانه است. (بدون ذکر منبع در پاسخ جزئی)
  *   **محل آزمایش:** دنیا محل آزمایش است، زیرا انسان برای غیر آن آفریده شده است. (بدون ذکر منبع در پاسخ جزئی)
  *   **خوار و بی مقدار:** پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) دنیا را بسیار حقیر و کوچک، خوار و بی مقدار می شمردند. (خطبه 109 - توانايي خداوند)
  *   **سرای صدق و راستی:** دنیا سرای صدق و راستی است برای کسی که با راستی با آن رفتار کند. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **جایگاه عافیت:** دنیا جایگاه عافیت است برای کسی که از آن چیزی بفهمد. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **سرای بی نیازی:** دنیا سرای بی نیازی است برای کسی که از آن توشه برگیرد. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **محل موعظه و اندرز:** دنیا محل موعظه و اندرز است برای کسی که از آن اندرز گیرد. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **مسجد دوستان خدا:** دنیا مسجد دوستان خدا، نمازگاه فرشتگان پروردگار، محل نزول وحی الهی و تجارت خانه اولیای الهی است. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **هشدار دهنده:** دنیا با نمونه ای از بلاهایش، بلاهای آخرت را نشان می دهد و با صحنه هایی از سرور و خوشحالی، متوجه سرور آخرت می سازد. گاه تشویق می کند، گاه می ترساند و گاه انسان را به خوف می افکند و برحذر می دارد. (حکمت 131 - اسرار بعضي از عبادات)
  *   **وسیله رسیدن به آخرت:** می توان از خانه دنیا به آخرت رسید، به این صورت که در آن از میهمانان پذیرایی کنی، صله رحم به جا آوری و حقوق شرعی و الهی را بپردازی. (بدون ذکر منبع در پاسخ جزئی)
  *   **برای غیر خودش آفریده شده:** دنیا برای جهان بعد از آن (سرای آخرت) قرار داده شده و اهل آن مورد آزمایش قرار می گیرند تا معلوم شود چه کسی بهتر عمل می کند. (بدون ذکر منبع در پاسخ جزئی)
  *   **با سختی آغاز و با فنا پایان:** سرایی که آغازش سختی و مشقّت است و پایانش نیستی و فنا. در حلالش حساب و در حرامش عقاب است. (خطبه 82 - نکوهش دنيا)
  *   **نابینا کننده برای کسانی که به آن چشم می دوزند:** کسی که با دنیا بنگرد به او بصیرت و بینایی می بخشد و کسی که به دنیا بنگرد نابینایش می کند. (خطبه 82 - نکوهش دنيا)
  *   **شادی آمیخته با اندوه:** شادی آن، آمیخته با اندوه است و توان و استقامت مردان نیرومند، در آن به ضعف و سستی می گراید. (خطبه 103 - در تشويق به زهد)


username: md83game
text: طبق توضیح سید رضى رحمه الله منظور امام علیه السلام از «مِلْطاط» چیست؟
date: 2026-05-04 20:47:56
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی ارائه شده، واژه «مِلْطاط» در متن‌های استخراج شده از نهج‌البلاغه به کار نرفته است. بنابراین، از این متون نمی‌توان منظور امام علی (ع) از به کار بردن این واژه را استخراج کرد.


username: md83game
text: حضرت هنگامى که مردم خواستند با عثمان بیعت کنند چه فرمود؟
date: 2026-05-04 20:51:02
type: private
first_name: m
answer:
  هنگامی که مردم با عثمان بیعت کردند، حضرت علی (علیه السلام) در واکنش به این واقعه، سخنانی را بیان فرمودند که در پاسخ‌های جزئی به آن اشاره شده است.

  *   **نامه 75 - به معاويه درآغاز بيعت مردم با او:** حضرت علی (علیه السلام) در نامه‌ای به معاویه، اشاره می‌کنند که پس از وقوع حادثه‌ای که چاره‌ای از آن نبود (که به ماجرای قتل عثمان اشاره دارد) و سخن درباره آن طولانی است، اکنون معاویه موظف است از کسانی که نزد او هستند بیعت بگیرد و خود نیز با گروهی از یارانش به سوی ایشان بیاید.

  *   **خطبه 74 - هنگام بيعت کردن اعضاء شورا با عثمان:** حضرت علی (علیه السلام) در این خطبه بیان می‌دارند که ایشان شایسته‌تر از هر کس به امر خلافت هستند، اما تا زمانی که اوضاع مسلمین روبه راه باشد و تنها به ایشان ستم شود، سکوت اختیار می‌کنند تا پاداش الهی را کسب کنند و در برابر آنچه دیگران برای آن رقابت دارند، پارسایی ورزند.

  *   **نامه 1 - به مردم کوفه هنگامي که از مدينه به بصره ميرفت:** حضرت علی (علیه السلام) در این نامه به این نکته اشاره می‌کنند که پس از آنکه مردم بر عثمان عیب گرفتند و طلحه و زبیر و عایشه بر او فشار آوردند و در نهایت گروهی شوریدند و او را کشتند، مردم "بدون اکراه و اجبار بلکه با رغبت و اختیار" با حضرت علی (علیه السلام) بیعت کردند.


username: md83game
text: حضرت در مذمت دنیا چه فرموده؟
date: 2026-05-04 20:53:29
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت علی (علیه السلام) در مذمت دنیا، سخنان فراوانی در نهج البلاغه دارند که به مهمترین آنها اشاره می‌شود:

  **دنیا سرای گذرا و فناپذیر است:**
  دنیا سرای صدق و راستی است برای آن کس که با راستی با آن رفتار کند، و جایگاه عافیت است برای کسی که از آن چیزی بفهمد، و سرای بی نیازی است برای آن کس که از آن توشه برگیرد، و محلّ موعظه و اندرز است برای کسی که از آن اندرز گیرد. دنیا جدایی خود را اعلام داشته و فراق خویش را با صدای بلند خبر داده و از مرگ خود و اهلش همه را باخبر ساخته است. (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **دنیا سرای سختی و مشقت است:**
  من چگونه توصیف کنم سرایی را که آغاز آن سختی و مشقّت است و پایانش نیستی و فناست. در حلالش حساب و در حرامش عقاب است؛ آن کس که در آن ثروتمند شود با انواع آزمایش ها روبه رو می شود و آن کس که فقیر گردد، محزون می شود. (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **دنیا دارالغرور و فریب است:**
  تو خود تن به غرور دنیا داده ای و به باطل های آن فریفته شده ای (عیب از توست نه از دنیا) تو خود فریفته دنیا شده ای سپس دنیا را مذمت می کنی (و گناه را به گردن آن می افکنی). (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **دنیا وسیله عبرت و آموختن است:**
  دنیا با این نمونه ها (که برای تو گفتم) وضع تو را نیز مجسم ساخته و با قربانگاه های دیگران، قربانگاه تو را! دنیا با نمونه ای از بلاهایش بلاهای آخرت را به آنها نشان داده و با صحنه هایی از سرور و خوشحالی اش متوجه سرور آخرت ساخته است. (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **دنیا و آخرت متضادند:**
  تلخی دنیا شیرینی آخرت است و شیرینی دنیا تلخی آخرت. (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **دنیا محل آزمایش و گذرگاه است:**
  ای مردم! دنیا تنها سرای عبور و آخرت خانه جاودانه است، حال که چنین است از این گذرگاه خود برای محل استقرار خویش (در آخرت)، توشه برگیرید. شما در دنیا آزمایش می شوید و برای غیر آن، آفریده شده اید. (مهمترین مضامین و محورهای سخنان حضرت در مذمت دنیا)

  **ویژگی‌های مذمّت‌آمیز دنیا:**
  *   آغاز آن سختی و مشقت و پایانش نیستی و فناست. (خطبه 82)
  *   در حلالش حساب و در حرامش عقاب است. (خطبه 82)
  *   آن کس که در آن ثروتمند شود با انواع آزمایش‌ها روبه‌رو می‌شود و آن کس که فقیر گردد، محزون می‌شود. (خطبه 82)
  *   آن کس که به سرعت به دنبال آن برود به آن نمی‌رسد و آن کس که آن را رها سازد، به او روی می‌آورد. (خطبه 82)
  *   آن کس که با دنیا بنگرد به او بصیرت و بینایی می‌بخشد و آن کس که به دنیا بنگرد نابینایش می‌کند. (خطبه 82)
  *   فنا بر پیشانی‌اش نوشته شده و ترک وطن برای اهل آن مقدر گردیده است. (خطبه 45)
  *   ظاهرآ شیرین و دل‌انگیز است، اما به سرعت در علاقه‌مندانش نفوذ می‌کند، و با قلب و روح آن کس که به آن نظر افکند می‌آمیزد. (خطبه 45)
  *   آنچه از دنیا از دست رفته و پشت کرده، هیچ‌گاه برنمی‌گردد، و آینده معلوم نیست چگونه خواهد بود تا در انتظارش باشیم. (حکمت 131)
  *   شادی آن، آمیخته با اندوه است و توان و استقامت مردان نیرومند، در آن به ضعف و سستی می‌گراید. (حکمت 131)
  *   زیبایی‌ها و زرق و برق‌های فراوان دنیا شما را نفریبد؛ چراکه تنها مدت کمی با شما خواهد بود. (حکمت 131)
  *   دنیا، تو را فریب نداده، بلکه تو خود به آن فریفته و مغرور شده‌ای. (خطبه 223)
  *   دنیای فاسد، با زشتی‌ها همنشین شده و انس گرفته است، به گونه‌ای که موها در این راه سفید شده، و خلق و خو به رنگ گناه درآمده است. (خطبه 144)

  **آثار و پیامدهای منفی دنیاطلبی:**
  *   دنیا فریبی است که زیان می رساند و گذراست. (حکمت 415)
  *   کسی که برای دنیا غمگین باشد، از قضای الهی ناخشنود است. کسی که از مصیبتی شکایت کند، از پروردگارش شکایت کرده است. کسی که در برابر ثروتمندی به علت ثروتش تواضع کند، دو سوم دین خود را از دست داده است. کسی که قلبش با محبت دنیا پیوند خورده، سه چیز او را رها نخواهد کرد: اندوه دائم، حرصی که هرگز او را ترک نمی کند، و آرزویی که هیچ گاه به آن نخواهد رسید. (حکمت 228)

  **پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز دنیا را حقیر می‌شمرد:**
  پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) دنیا را بسیار حقیر و کوچک می شمرد و در دیدگاه دیگران نیز تحقیرش می کرد. او با قلب و روح خود از دنیا روی گردان شد و یاد آن را برای همیشه در دل خود میراند، و دوست می داشت که زینت های آن از پیش چشمش پنهان و دور شود. (خطبه 109)

  **هشدار نسبت به دلبستگی و فریبندگی دنیا:**
  *   بسیار به یاد مرگ باش و به یاد آنچه به سوی آن می روی و پس از مرگ در آن قرار می گیری به گونه ای که هرگاه مرگ به سراغ تو آید تو خود را (از هر نظر) آماده ساخته و دامن همت را در برابر آن به کمر بسته باشی. نکند ناگهان بر تو وارد شود و مغلوبت سازد!
  *   سخت بر حذر باش که دلبستگی ها و علاقه شدید دنیاپرستان به دنیا و حمله حریصانه آن ها به دنیا، تو را نفریبد و مغرور نکند زیرا خداوند تو را از وضع دنیا آگاه ساخته و نیز دنیا خودش از فنا و زوالش خبر داده و بدی هایش را برای تو آشکار کرده است.
  *   تو خود تن به غرور دنیا داده ای و به باطل های آن فریفته شده ای (عیب از توست نه از دنیا) تو خود فریفته دنیا شده ای سپس دنیا را مذمت می کنی (و گناه را به گردن آن می افکنی).
  *   دنیا سرای صدق و راستی است برای آن کس که با راستی با آن رفتار کند، و جایگاه عافیت است برای کسی که از آن چیزی بفهمد، و سرای بی نیازی است برای آن کس که از آن توشه برگیرد، و محلّ موعظه و اندرز است برای کسی که از آن اندرز گیرد.
  *   دنیا تنها سرای عبور و آخرت خانه جاودانه است، حال که چنین است از این گذرگاه خود برای محل استقرار خویش (در آخرت)، توشه برگیرید و پرده های خویش را در نزد کسی که از اسرارتان آگاه است ندرید و قلوبتان را از دنیا خارج کنید پیش از آن که بدن هایتان از آن خارج شود، چراکه شما در دنیا آزمایش می شوید و برای غیر آن، آفریده شده اید.
  *   انسان گاه مسرور می شود به سبب رسیدن به چیزی که هرگز از دستش نمی رفت! و ناراحت می شود به سبب از دست دادن چیزی که هرگز به او نمی رسید، حال که چنین است شادی و سرور تو باید برای چیزی باشد که در مسیر آخرت به دست آورده ای و تاسف و اندوهت برای آن امور معنوی و اخروی ای باشد که از دست داده ای. بنابراین برای آنچه از دنیا به دست آورده ای زیاد خوشحال نباش و برای آنچه از دنیا از دست داده ای تاسف نخور و جزع نکن؛ تمام همّت خود را به آنچه بعد از مرگ و پایان زندگی است متوجه ساز.
  *   دنیا فقط به «مار» شبیه است که به هنگام لمس کردن، نرم به نظر می رسد؛ ولی در باطنش سمی کشنده است، بنابراین از هر چیز دنیا که توجّه تو را به خود جلب کند صرف نظر کن (خواه مال باشد یا مقام و یا لذات هوس آلود) زیرا جز مدت کمی در کنار تو نخواهد بود، غم و غصه دنیا را از خود کنار بزن، زیرا که به فراق و جدایی و دگرگونی حالات آن یقین داری و در آن زمان که بیش از هر وقت به آن دل بسته ای و با آن انس گرفته ای، بیشتر از آن بر حذر باش، زیرا هر زمان دوست دنیا به امری شادی آفرین دل بستگی پیدا کند دنیا او را به طرف مشکل و ناراحتی می راند و هر زمان با آن انس گیرد او را از آن حالت جدا ساخته در وحشت فرو می برد.
  *   آماده کوچ (از این جهان) شوید، چراکه ندای رحیل در میان شما داده شده است، علاقه و تکیه خود را به دنیا، کم کنید و با تهیّه زاد و توشه از اعمال صالحی که در قدرت دارید (به سوی آخرت) بازگردید، زیرا گردنه ای سخت و منزلگاه های مخوف و هولناکی در پیش دارید که باید در آن ها وارد شوید و نزد هر یک توقّف کنید (و پاسخ گوی اعمال خود باشید). بدانید که فاصله نگاه های مرگ به شما کوتاه و نزدیک است. گویی در چنگال مرگ گرفتارید، در حالی که پنجه هایش را در جان شما فرو برده، و حوادث هولناک و مشکلات شدید، شما را غافلگیر ساخته است. حال که چنین است وابستگی های دنیا را به خود، قطع کنید (از دنیاپرستان فاصله بگیرید) و بر توشه تقوا تکیه کنید.
  *   انسان مؤمن، تنها با چشم عبرت به دنیا می نگرد، از مواهب آن به مقدار ضرورت بهره می گیرد و آهنگ دلربای آن را با بغض و نفرت می شنود. هرگاه گفته شود فلان کس توانگر شد (دیری نمی پاید که) گفته می شود بدبخت و بی نوا گشت و هرگاه مردم از فکر بقای او (در این جهان) شاد شوند (چیزی نمی گذرد که) خبر مرگ او آن ها را محزون می کند. این حال دنیای آنهاست و هنوز روزی که در آن به راستی غمگین و مایوس شوند (روز رستاخیز) فرانرسیده است.


username: md83game
text: امام بعد از کشته شدن عثمان هنگام بیعت مردم با وى چه فرمود؟
date: 2026-05-04 20:58:29
type: private
first_name: m
answer:
  هنگامی که مردم پس از کشته شدن عثمان با امام علی (ع) بیعت کردند، ایشان در پاسخ به وقایع و ادعاهای مطرح شده، فرمودند:

  *   **درباره نقش خود در قضیه عثمان:**
      *   "اگر من به آن (کشتن عثمان) فرمان داده بودم، قاتل محسوب می شدم و اگر از آن نهی می کردم، یاور او به شمار می آمدم." (خطبه 30)
      *   "من آن قدر از عثمان دفاع کردم که ترسیدم گنهکار باشم!" (خطبه 240)
      *   "تو آن جا به یاری عثمان برخاستی که در حقیقت یاری خودت بود ولی آن جا که یاری عثمان بود، دست از یاری اش برداشتی." (نامه 37 - به معاويه)
      *   "سپس تو وضع مرا دربرابر عثمان یادآور شدی (و مرا به علت ترک یاری او سرزنش کردی)... حق توست که با این گفتار (نادرست) از خویشاوندت دفاع کنی؛ ولی کدام یک از ما دشمنی اش با او بیشتر بود و راه را برای کشتنش هموار ساخت آیا کسی که آماده یاری او بود، ولی (او یاری اش را نپذیرفت و) از او خواست که بر جای خود بنشیند و دست از این کار بکشد و یا کسی که (عثمان) از او یاری خواست و او تاخیر کرد و مرگ را به سوی او فرستاد تا زندگانی اش به سر آمد." (نامه 28 - در پاسخ معاويه)
      *   "به جانم سوگند اگر با نگاه عقل بنگری نه با چشم هواوهوس، مرا از همه مبرّاتر درباره خون عثمان می یابی و خواهی دانست که من به کلّی از آن برکنار بودم مگر این که در مقام تهمت برآیی و چنین نسبت ناروایی را به من بدهی." (نامه 6 - به معاويه)
      *   "از اتمام حجتم درباره شما و اعراضم از شما به خوبی آگاهی داری تا آن جا که آن حادثه ای که چاره ای از آن نبود واقع شد و راهی برای دفع آن نبود (اشاره به ماجرای قتل عثمان است)." (نامه 75 - به معاويه)

  *   **درباره وقایع منجر به قتل عثمان:**
      *   "من شما را از جریان کار «عثمان» آگاه می سازم، آن چنان که شنیدن آن همچون دیدنش باشد: مردم بر او عیب گرفتند وبر او طعنه زدند، ... و به دنبال آن گروهی به تنگ آمدند و بر ضد او شوریدند و او را کشتند." (نامه 1 - به مردم کوفه)
      *   "او استبداد ورزید، استبداد بسیار بدی، و شما ناراحت شدید و واکنش بدی نشان دادید و از حد گذراندید و خداوند در این مورد حکمی دارد که درباره مستبدّان و افراط گران جاری می شود." (خطبه 30)

  *   **درباره ادعای خونخواهی:**
      *   "سبحان الله! تو چقدر بر هوی و هوس های بدعت آمیز و سرگردانی هایی که پیوسته از آن پیروی می کنی اصرار داری! ... این که پیوسته به خون عثمان و قاتلان او استدلال می کنی (و گویا خود را ولی دم عثمان و مطالبه کننده خون او می پنداری بسیار شگفت آور است..." (نامه 37 - به معاويه)
      *   "او (طلحه) با شتاب برای خونخواهی عثمان اقدام نکرد؛ مگر به دلیل این که می ترسید خودش درباره خون عثمان بازخواست شود؛ زیرا او به این کار متّهم بود و در میان مردم، کسی حریص تر از او به قتل عثمان نبود..." (خطبه 174)

  *   **درباره نحوه بیعت مردم:**
      *   "شما دست مرا (برای بیعت) گشودید و من آن را بستم، شما بودید که دست مرا به سوی خود می کشیدید و من آن را جمع می کردم، آنگاه همچون شتران تشنه که در روز وعده آب با شتاب به آبشخور هجوم می آورند و به یکدیگر پهلو می زنند به سوی من آمدید، آن گونه که بند کفشم پاره شد و عبا از دوشم افتاد." (خطبه 229)
      *   "شما می دانید هر چند کتمان کنید که من به دنبال مردم نرفتم؛ آن ها به سراغ من آمدند و من دست بیعت به سوی آن ها نگشودم تا آن ها با اصرار با من بیعت کردند و شما دو نفر از کسانی بودید که به سراغ من آمدید و با من بیعت کردید." (نامه 54 - به طلحه و زبير)
      *   "بیعتی که مردم در مدینه با من کردند، برای تو که در شام بودی الزام آور است، زیرا همان کسانی که با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کردند با همان شرایط با من بیعت نمودند، بنابراین نه حاضران اختیار فسخ یا مخالفت با آن را دارند و نه کسی که غایب بوده حق رد کردن آن را دارد." (نامه 6 - به معاويه)
      *   "اکنون تو ماموری از تمام کسانی که نزد تو هستند برای من بیعت بگیری و با گروهی از یارانت (برای بیعت مستقیم با من) به سوی من بیا." (نامه 75 - به معاويه)

  *   **درباره مجازات قاتلان عثمان:**
      *   "برادران من! من از آنچه شما می دانید بی اطّلاع نیستم؛ ولی چگونه می توانم (در شرایط فعلی) قدرت بر این کار (مجازات قاتلان عثمان) را به دست آورم حال آن که آن ها همچنان بر قدرت و شوکت خویش باقی و بر ما مسلّط اند و ما بر آن ها سلطه ای نداریم..." (خطبه 168)


username: md83game
text: بخشی از مقامات رسول خدا صلى الله علیه و آله در بیان حضرت را بیان کنید
date: 2026-05-04 21:04:39
type: private
first_name: m
answer:
  **بیان مقامات پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) در سخنان حضرت علی (علیه السلام) برگرفته از نهج البلاغه:**

  حضرت علی (علیه السلام) در سخنان خود به مقامات شامخ پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) اشاره کرده‌اند که برخی از آن‌ها در ادامه ذکر می‌شود:

  **قرآن و بیان احکام الهی:**
  *   پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) کتاب پروردگار شما را در میانتان به یادگار گذاشت در حالی که حلال و حرام خدا و واجبات و مستحبّاتش را بیان کرد و همچنین ناسخ و منسوخ آن و مباح و ممنوع آن را روشن نمود، خاص و عام آن را توضیح داد و پندها و مثل‌هایش را روشن ساخت و مطلق و مقیّد آن را بیان کرد و محکم و متشابه آن را معیّن فرمود و مجمل آن را تفسیر و غوامض و پیچیدگی ‌هایش را (با سخنان مبارکش) تبیین کرد. (خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم)
  *   هیچ کس همچون پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) از خدا خبر نیاورده (و احکام خدا را همانند او بیان نکرده است) بنابراین او را به عنوان رهبر خود بپذیر و در طریق نجات و رستگاری، وی را قائد خویش انتخاب کن. (نامه 31 - وصيتي به حسن بن علي)

  **مقام هدایت و رهبری:**
  *   این خطبه، هدف از بعثت پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) را بیان می‌کند. (خطبه 147 - در هدف از بعثت)
  *   آن ها (آل پیامبر (علیهم السلام) ) محل اسرار خدایند و پناهگاه فرمان او و ظرف علم او و مرجع احکامش و جایگاه حفظ کتاب های (آسمانی) او هستند و کوه های استوار دین اند. به وسیله آنان قامت دین را راست کرد و لرزش و تزلزل و وحشت آن را از میان برد. (خطبه 2 - پس از بازگشت از صفين)

  **برگزیدگی و جایگاه رفیع:**
  *   او را از شجره پیامبران برگزید، از محلّ روشنایی، و سرچشمه نور، از جایگاه بلند و رفیع، و از کانون بطحا، از چراغ های برافروخته در تاریکی، و چشمه های دانش و حکمت. (خطبه 108 - خبر دادن از حادثه هاي بزرگ)
  *   جایگاه او بهترین جایگاه و محلّ رویش او شریف ترین محل ها بود. در کان بزرگواری و شرف، و گاهواره سلامت پرورش یافت. (خطبه 96 - وصف خدا و رسول)

  **برقراری نظم و وحدت:**
  *   خداوند به برکت وجود او، کینه ها را مدفون ساخت و آتش دشمنی ها را فرو نشاند؛ افراد دورافتاده را به وسیله او به هم نزدیک و برادر ساخت و نزدیکانی را (که در ایمان و هدف هماهنگ نبودند) از هم دور کرد. ذلیلان (پاک دل و محروم) را به وسیله او عزّت بخشید و عزیزان (خودخواه) را ذلیل ساخت. (خطبه 96 - وصف خدا و رسول)

  **صفات و فضایل:**
  *   این خطبه به بخشی از صفات پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) اشاره دارد. (خطبه 105 - در ذکر صفات پيامبر و تهديد بني اميه)
  *   این خطبه به فضایل پیامبر (صلى الله علیه و آله) اشاره می‌فرماید. (خطبه 106 - وصف پيامبر و بيان دلاوري)
  *   این خطبه به فضایل پیامبر بزرگ اسلام (صلى الله علیه و آله) اشاره دارد. (خطبه 158 - پيامبر و قرآن)
  *   از صفات درونی پیامبر (صلى الله علیه و آله) سخن می گوید. (خطبه 214 - در وصف پيامبر و عالمان، و اندرز مردم)
  *   بخشی از صفات پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله) و دعا برای آن حضرت نیز آمده است. (خطبه 72 - درود بر پيامبر)

  **ارتباط با اهل بیت (علیهم السلام):**
  *   آیات کریمه قرآن درباره آن ها (پیامبر و اهل بیتش (علیهم السلام)) نازل شده است. (خطبه 154 - در فضائل اهل بيت)
  *   از فضایل پیامبر و خاندانش (علیهم السلام) و پیروان آیینش سخن می گوید. (خطبه 161 - در بيان صفات پيامبر و خاندان او)

  **موضوع کلی برخی خطبه‌ها:**
  *   این خطبه درباره عظمت خداوند و قرآن و پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله) سخن می‌گوید. (خطبه 133 - در ذکر عظمت پروردگار)
  *   از خطبه های امام (علیه السلام) که در آن از خدا و پیامبر (صلى الله علیه و آله) سخن به میان آورده است. (خطبه 96 - وصف خدا و رسول)


username: md83game
text: حضرت درباره مهلت دادن خداوند، به ستمگر چه فرمود؟
date: 2026-05-04 21:07:56
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت درباره مهلت دادن خداوند به ستمگر فرمودند که این مهلت، نشانه از دست رفتن فرصت مجازات نیست. خداوند در کمین ستمگران است و هر زمان بخواهد، آنها را مجازات خواهد کرد (خطبه 97).

  این مهلت، فرصتی برای تفکر و اصلاح است، اما اصرار بر ظلم و ستم، سریع‌ترین راه را برای تغییر نعمت‌های خداوند و تعجیل در انتقام و کیفر او فراهم می‌آورد، زیرا خداوند دعای مظلومان را می‌شنود و در کمین ستمکاران است (نامه 53).

  خداوند هرگز ستمگران دنیا را درهم نشکسته، مگر بعد از آنکه به آنان مهلت داده و نعمت فراوان بخشیده است (خطبه 88). این احسان الهی ممکن است موجب غفلت و مغرور شدن آنان شود، زیرا خداوند هیچ کس را با چیزی مانند مهلت دادن (و ادامه نعمت‌ها و ترک عقوبت) نیازموده است (حکمت 260).

  با وجود این مهلت، در نهایت خداوند از ستمگران انتقام می‌گیرد و کارهایشان را به کیفر می‌رساند. کسی که به بندگان خدا ستم کند، خداوند دشمن او خواهد بود و عذرش را نخواهد پذیرفت مگر آنکه دست از ستم بردارد و توبه کند (نامه 53).


username: md83game
text: حضرت درباره زهد پیامبر صلى الله علیه و آله چه فرمود؟
date: 2026-05-04 21:10:35
type: private
first_name: m
answer:
  بر اساس پاسخ‌های جزئی برگرفته از نهج البلاغه، حضرت علی (ع) درباره زهد پیامبر (ص) و مفهوم کلی زهد فرمودند:

  *   **تعریف زهد:** «زهد» همان کوتاهی آرزو، و شکر و سپاس در برابر نعمت، و پارسایی در برابر گناه است. (خطبه 81 - وارستگي و پارسائي)

  *   **خلاصه زهد در قرآن:** تمام زهد در دو جمله از قرآن مجید آمده است: «تا بر گذشته تاسف مخورید و به آنچه در دست دارید دلبسته و شادمان نباشید». بنابراین آن کس که بر گذشته تاسف نمی خورد و به آینده (و آنچه در دست دارد) دلبستگی ندارد هر دو طرف زهد (از آغاز تا پایان آن) را در اختیار گرفته است. (حکمت 439 - زيان ناداني به احکام دين)

  *   **میراندن هوای نفس:** هوای نفس را با زهد (و بی اعتنایی به زرق و برق دنیا) بمیران. (نامه 31 - وصيتي به حسن بن علي)

  *   **بینا شدن چشم بصیرت:** زهد و بی اعتنایی به (زرق و برق) دنیا پیشه کن تا خداوند چشم تو را برای دیدن عیوب آن بینا سازد. (حکمت 391 - حق پدر و فرزند به يکديگر)

  *   **حقیر شمردن دنیا:** پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) دنیا را بسیار حقیر و کوچک می شمرد و آن را خوار وبی مقدار می دانست، و در دیدگاه دیگران نیز تحقیرش می کرد، او می دانست که خداوند برای احترام و گرامی داشت وی، دنیا را از او گرفته و به دلیل حقارت دنیا، آن را برای دیگران گسترده ساخته است! (و به این ترتیب، پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله)) با قلب و روح خود از دنیا روی گردان شد و یاد آن را برای همیشه در دل خود میراند، و دوست می داشت که زینت های آن از پیش چشمش پنهان و دور شود، تا از آن لباس فاخری تهیّه نکند، و یا اقامت در آن را آرزو ننماید. (خطبه 109 - توانايي خداوند)

  *   **مراقبت در صورت عدم توانایی کامل:** و اگر نتوانستید همه این صفات را فراهم سازید، لااقل مراقب باشید حرام بر اراده و صبر شما چیره نگردد، و در برابر نعمت های الهی شکر خدا را به فراموشی نسپارید؛ چرا که خداوند با دلایل روشن و آشکار و کتب آسمانی واضح، اتمام حجّت کرده است! (خطبه 81 - وارستگي و پارسائي)


username: md83game
text: حضرت درباره فراگرفتن قرآن چه فرمود؟
date: 2026-05-04 21:13:03
type: private
first_name: m
answer:
  حضرت درباره فراگرفتن قرآن فرمودند:

  *   **قرآن را بیاموزید که بهترین سخن است.** (خطبه ۱۱۴)
  *   **قرآن را فرا بگیرید و پیوسته آن را تلاوت کنید.** (خطبه ۱۱۴)
  *   **هر که قرآن را بیاموزد و آن را در باطن خود جا دهد، دلش نورانی می‌گردد.** (خطبه ۱۱۴)
  *   **با تلاوت قرآن، دل‌ها را نورانی سازید.** (خطبه ۱۱۴)


# speeches

id: num00
context_id: sn1
part_id: sp11
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: سخنان حضرت به منزله خطبه
ai_paragraph_type: اشاره یا مقدمه
normalized_sentence:
  در این بخش علاوه بر خطبه ها قسمت های مهمی از منتخبات سخنان آن حضرت که به منزله خطبه است و به مناسبت حوادث مختلف و پیشامدهای گوناگون ایراد شده ذکر می شود

arabic_text:
  خُطَبُ أَمير المُؤمنين عليه السلام‏ 
   بابُ المُختارِ مِن خُطَب أمير المُؤمِنينَ عليه السلام وَ أَوامره وَ يَدخُلُ في ذلکَ المُختار مِن کلامِهُ الجاري مَجرى الخُطَبِ في المَقاماتِ المَحظُورَة وَ المَواقِفِ المَذکورَة وَ الخُطُوب الوارِدَة


id: num01
context_id: sn1
part_id: sp12
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: ستایش مخصوص خداوندی
ai_paragraph_type: خطبه
normalized_sentence:
  ستایش مخصوص خداوندی است که ستایشگران هرگز به مدح و ثنای او نمی رسند و حسابگران (زبردست) هرگز نمی توانند نعمت هایش را شماره کنند و تلاشگران هرگز قادر به ادای حقّ او نیستند. همان خدایی که افکار بلند و ژرف اندیش، کنه ذاتش را درک نکنند و غوّاصان هوشمند (دریای علوم و دانش ها) دسترسی به کمال هستی اش پیدا ننمایند. همان کسی که برای صفاتش حدّی نیست و توصیفی برای بیان اوصافش وجود ندارد و برای ذات پاک او، نه وقت معیّنی است و نه سرآمد مشخّصی. مخلوقات را با قدرتش آفرید و بادها را با رحمتش به حرکت درآورد و گسترش داد و لرزش و اضطراب زمین را به وسیله کوه ها آرام ساخت

arabic_text:
  اَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي لا يَبْلُغُ مِدْحَتَهُ الْقائِلُونَ وَ لا يُحْصِي نَعْماءَهُ الْعادُّونَ وَ لا يُؤَدِّي حَقَّهُ الْمُجْتَهِدُونَ. اَلَّذِي لا يُدْرِکُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَ لايَنالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ، اَلَّذي لَيْسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحْدُودٌ، وَ لا نَعْتٌ مَوْجُودٌ، وَ لا وَقْتٌ مَعْدُودٌ، وَ لا اَجَلٌ مَمْدُودٌ، فَطَرَ الْخَلائِقَ بِقُدْرَتِهِ وَ نَشَرَ الرِّياحَ بِرَحْمَتِهِ وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَيَدانَ أرْضِهِ.


id: num02
context_id: sn1
part_id: sp13
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: سرآغاز دین معرفت و شناخت
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  سرآغاز دین، معرفت و شناخت اوست و کمال معرفتش تصدیق ذات پاک اوست و کمال تصدیق او همان توحید اوست و کمال توحیدش، اخلاص برای اوست و کمال اخلاص برای او، نفی صفات ممکنات از اوست؛ چرا که هر صفتی (از این صفات) گواهی می دهد که غیر از موصوف است و هر موصوفی (از ممکنات) شهادت می دهد که غیر از صفت است. پس هرکس خداوند سبحان را (با صفاتی همچون صفات مخلوقات) توصیف کند او را با امور دیگری قرین ساخته و آن کس که او را با چیز دیگری قرین کند دوگانگی در ذات او قائل شده و کسی که دوگانگی برای او قائل شود اجزایی برای او پنداشته و هر کس برای او اجزایی قائل شود به راستی او را نشناخته است و کسی که او را نشناسد به او اشاره می کند و هر کس به او اشاره کند او را محدود شمرده و هرکس او را محدود بداند او را به شمارش درآورده است (و در وادی شرک سرگردان شده است)!

arabic_text:
  اَوَّلُ الدّينِ مَعْرِفَتُهُ وَ كَمالُ مَعْرِفَتِهِ التَّصْديقُ بِهِ وَ كَمالُ التَّصْديقِ بِهِ تَوْحيدُهُ وَ كَمالُ تَوْحيدِهِ الْإخْلاصُ لَهُ وَ كَمالُ الْإخْلاصِ لَهُ نَفْيُ الصِّفاتِ عَنْهُ لِشَهادَةِ كُلِّ صِفَةٍ أنَّها غَيْرُ الْمَوْصُوفِ وَ شَهادَةِ كُلِّ مَوْصُوفٍ أنَّهُ غَيْرُ الصِّفَةِ فَمَنْ وَصَفَ اللّهَ سُبْحانَهُ فَقَدْ قَرَنَهُ وَ مَنْ قَرَنَهُ فَقَدْ ثَنّاهُ وَ مَنْ ثنّاهُ فَقَدْ جَزَّأَهُ وَ مَنْ جَزَّأَهُ فَقَدْ جَهِلَهُ وَ مَنْ جَهِلَهُ فَقَدْ اَشارَ اِلَيْهِ وَ مَنْ اَشارَ اِلَيْهِ فَقَدْ حَدَّهُ وَ مَنْ حَدَّهُ فَقَدْ عَدَّهُ.


id: num03
context_id: sn1
part_id: sp14
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: خداوند در چیست
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  و هرکس بگوید: خدا در چیست او را در ضمن چیزی پنداشته و هرکس بپرسد: بر روی چه قرار دارد جایی را از او خالی دانسته است. همواره بوده و از چیزی به وجود نیامده است. وجودی است که سابقه عدم برای او نیست. با همه چیز همراه است، امّا نه این که قرین آن باشد و با همه چیز مغایر است، امّا نه این که از آن بیگانه و جدا باشد. او انجام دهنده (هرکاری) است، امّا نه به آن معنا که حرکات و ابزاری داشته باشد. بیناست حتّی در آن زمانی که موجود قابل رویتی از خلقش وجود نداشته است. یگانه و تنهاست زیرا کسی نیست که او با آن کس انس گیرد و از فقدانش ناراحت و متوحّش شود

arabic_text:
  وَ مَننْ قالَ «فِيْمَ»؟ فَقَدْ ضَمَّنَهُ، وَ مَنْ قالَ «عَلامَ»؟ فَقَدْ اَخْلى مِنْهُ. کائِنٌ لا عَنْ حَدَثٍ، مَوْجُودٌ لا عَنْ عَدَمٍ، مَعَ کُلِّ شَيْءٍ لا بِمُقارَنَةٍ، وَغَيْرُ کُلِّ شَيْءٍ لا بِمُزايَلَةٍ، فَاعِلٌ لا بِمَعْنَى الْحَرَکاتِ وَ الاْلَةِ، بَصيرٌ اِذْ لا مَنْظُورَ اِلَيْهِ مِنْ خَلْقِهِ، مُتَوَحِّدٌ اِذْ لا سَکَنَ يَسْتَأنِسُ بِهِ وَ لا يَسْتَوْحِشُ لِفَقْدِهِ.


id: num04
context_id: sn1
part_id: sp15
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: آفرینش بدون نیاز
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  آفرینش را بدون نیاز به اندیشه و فکر و استفاده از تجربه، و بی آن که حرکتی ایجاد کند و درباره تصمیمی بیندیشد ایجاد کرد و آغاز نمود. خلقت هر موجودی را به وقت خاصّش موکول کرد موجودات گوناگون را با یکدیگر التیام داد و به هرکدام طبیعتی مخصوص و غریزه ای ویژه بخشید و صفات ویژه آن ها را همراهشان ساخت و پیش از آن که آن ها را بیافریند از همه آن ها آگاه بود و به حدود و پایان آن ها احاطه داشت و از جمیع لوازم و تمام جوانب آن ها باخبر بود

arabic_text:
  أَنْشَأ الْخَلْقَ إنْشاءً وَ ابْتَدأَهُ اِبْتِداءً بِلا رَوِيَّةٍ أَجَالَها وَ لا تَجْرِبَةٍ اسْتَفادَهَا وَ لا حَرَکَةٍ أَحْدَثَها وَ لا هَمامَةِ نَفْسٍ اضْطَرَبَ فِيهَا أَحَالَ الاْشياءَ لاِوْقَاتِهَا وَ لامَ بَيْنَ مُخْتَلِفاتِها وَ غَرَّزَ غَرائِزَها وَ أَلْزَمَها أَشْبَاحَهَا عَالِمآ بِهَا قَبْلَ ابْتِدائِها مُحيطآ بِحُدُودِها وَ انْتِهائِها عارِفآ بِقَرائِنِها وَأَحْنَائِها.


id: num06
context_id: sn1
part_id: sp17
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: جاری ساختن آب
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  سپس خداوند در آن (فضای عظیم) آبی جاری ساخت که امواج متلاطم و متراکم داشت و این درحالی بود که امواج از این دریای خروشان برمی خواست و بریکدیگر سوار می شد، و آن را بر پشت تندبادی شدید و طوفانی کوبنده و شکننده سوار کرد سپس باد را به بازگرداندن آن امواج فرمان داد و بر نگهداری اش مسلّط ساخت و تا حدّی که لازم بود، آن دو را با هم مقرون کرد، فضای خالی در زیر آن گشوده شده بود و آب در بالای آن در حرکت سریع قرار داشت

arabic_text:
  فَاَجْرَى فِيهَا مَاءً مُتَلاطِمآ تَيّارُهُ مُتَراکِمآ زَخّارُهُ، حَمَلَهُ عَلى مَتْنِ الرّيحِ الْعاصِفَةِ وَ الزَّعْزَعِ الْقاصِفَةِ، فَاَمَرَهَا بِرَدِّهِ، وَ سَلَّطَهَا عَلَى شَدِّهِ، وَ قَرَنَها إِلَى حَدِّهِ، الْهَواءُ مِنْ تَحْتِها فَتِيقٌ، وَ الْماءُ مِنْ فَوْقِها دَفيقٌ.


id: num07
context_id: sn1
part_id: sp18
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: برانگیختن طوفان
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  سپس خداوند پاک و منزّه، طوفانی برانگیخت که (دارای ویژگی ‌هایی بود که آن را از باد و طوفان ‌های معمولی کره زمین جدا می ‌کرد) بادی نازا بود و همراه و ملازم آب بود و از آن جدا نمی‌ شد و از نقطه ‌ای دور، سرچشمه می‌ گرفت. پس به آن فرمان داد که آب‌ های متراکم را برهم زند و امواج دریاها را به هر سو بفرستد! در نتیجه، همچون مشک سقّایی، آن‌ ها را به ‌هم زد و با همان شدّت که در فضا می ‌وزید، به آن امواج حمله ‌ور شد. آغازش را بر آخرش فرو می ‌ریخت و قسمت ‌های ساکن آن را به امواج متحرّک پیوند می ‌داد. تا آب ‌ها روی هم انباشته شد و همچون قلّه کوه بالا آمد و امواج، کف ‌هایی را بیرون فرستاد و در هوای باز و جوّی وسیع، پراکنده ساخت و از آن، هفت آسمان را پدید آورد. آسمان پایین را همچون موج مهار شده‌ای قرار داد و آسمان برترین را همچون
  سقفی محفوظ و بلند. بی آن که ستونی برای نگاهداری آن باشد و نه میخ هایی که آن را محکم کند. سپس آسمان پایین را به وسیله کواکب و نور ستارگان درخشنده زینت بخشید و چراغی روشنی بخش و ماهی نورافشان در آن به جریان انداخت، در مداری متحرّک و سقفی گردان و صفحه ای جنبنده

arabic_text:
  ثُمَّ اَنْشَأَسُبْحانَهُ رِيْحآ اعْتَقَمَ مَهَبَّها وَ أَدَامَ مُرَبَّهَا وَ أَعْصَفَ مَجْراها وَ أَبْعَدَ مَنْشَأها فَأَمَرَها بِتَصْفيقِ الْماءِ الزَّخّارِ وَ إثارَةِ مَوْجِ الْبِحارِ فَمَخَضَتْهُ مَخْضَ السِّقاءِ وَ عَصَفَتْ بِهِ عَصْفَها بِالْفَضاءِ. تَرُدُّ أَوَّلَهُ اِلَى آخِرِهِ وَ سَاجِيَهُ اِلَى مَائِرِهِ حَتَّى عَبَّ عُبابُهُ وَ رَمَى بِالزَّبَدِ رُکامُهُ فَرَفَعَهُ فِي هَواءٍ مُنْفَتِقٍ وَ جَوٍّ مُنْفَهِقٍ فَسَوَّى مِنْهُ سَبْعَ سَمواتٍ جَعَلَ سُفْلاهُنَّ مَوْجآ مَکْفُوفآ وَ عُلْياهُنَّ سَقْفآ مَحْفُوظآ وَ سَمْکآ مَرْفُوعآ بِغَيْرِ عَمَدٍ يَدْعَمُها وَ لا دِسارٍ يَنْظِمُها ثُمَّ زَيَّنَها بِزينَةِ الْکَواکِبِ وَ ضِيَاءِ الثَّواقِبِ وَ أَجْرَى فِيهَا سِراجآ مُسْتَطيرآ وَ قَمَرآ مُنيرآ في فَلَکٍ دائِرٍ وَ سَقْفٍ سائِرٍ وَ رَقيمٍ مائِرٍ.


id: num08
context_id: sn1
part_id: sp19
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: گشودن آسمان ها
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  سپس آسمان های بلند را از هم گشود و آن ها را مملوّ از فرشتگان مختلف ساخت. گروهی از آنان همیشه در سجودند و رکوع ندارند و گروهی در رکوع اند و قیام نمی کنند و گروهی در صفوفی که هرگز از هم جدا نمی شود قرار دارند و همواره تسبیح می گویند و خسته نمی شوند. هیچ گاه چشمان آن ها را خواب فرانمی گیرد و عقلشان گرفتار سهو و خطا نمی شود، بدن آن ها به سستی نمی گراید و غفلت نسیان، بر آنان عارض نمی شود. گروهی از آنان امنای وحی او و زبان او برای پیامبران اند و پیوسته برای رساندن حکم و فرمانش در رفت و آمدند و جمعی دیگر حافظان بندگان اویند و دربانان بهشت هایش. بعضی از آن ها پاهایشان در طبقات پایین زمین ثابت و گردن هایشان از آسمان بالا گذشته است و ارکان وجودشان از اقطار جهان بیرون رفته و شانه های آن ها برای حفظ پایه های عرش خدا آماده است و در برابر عرش او چشم های خود را پایین افکنده، در زیر آن بال های خود را به خود پیچیده اند. میان آن ها و کسانی که در مراتب پایین تر قرار دارند، حجاب های عزّت و پرده های قدرت فاصله افکنده است. (آن ها چنان در معرفت الهی پیش رفته اند که) هرگز پروردگار خود را در وهم و ذهن خود تصویر نمی کنند و صفات مخلوقات را برای او قائل نمی شوند. هرگز او را در مکانی محدود نمی سازند و با نظایر و امثال به او اشاره نمی کنند

arabic_text:
  ثُمَّ فَتَقَ ما بَينَ السَّمواتِ الْعُلا فَمَلاَهُنَّ اَطْوارآ مِنْ مَلائِکَتِهِ، مِنْهُمْ سُجُودٌ لايَرْکَعُونَ، وَ رُکُوعٌ لا يَنْتَصِبُونَ، وَ صافُّونَ لا يَتَزايَلُونَ، وَ مُسَبِّحُونَ لايَسْأمُونَ، لا يَغْشاهُمْ نَوْمُ الْعُيُونِ، وَ لا سَهْوُ الْعُقُولِ، وَ لافَتْرَةُ الاَبْدانِ، وَ لاغَفْلَةُ النِّسْيانِ، وَ مِنْهُمْ اُمَناءُ عَلى وَحْيِهِ، وَ الْسِنَةٌ اِلى رُسُلِهِ، وَ مُخْتَلِفُونَ بِقَضائِهِ وَ اَمْرِهِ، وَ مِنْهُمُ الْحَفَظَةُ لِعِبادِهِ وَ السَّدَنَةُ لاَبْوابِ جِنانِهِ، وَ مِنْهُمُ الثّابِتَةُ فِي الاْرَضينَ السُّفْلى اَقْدامُهُمْ، وَ المارِقَةُ مِنَ السَّماءِ الْعُلْيا اَعْناقُهُمْ، وَ الْخارِجَةُ مِنَ الاْقْطارِ اَرْکانُهُمْ، وَ الْمُناسِبَةُ لِقَوائِمِ الْعَرْشِ اَکْتافُهُمْ ناکِسَةٌ دُونَهُ اَبْصارُهُمْ مُتَلَفِّعُونَ تَحْتَهُ بِاَجْنِحَتِهِمْ، مَضْرُوبَةٌ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ مَنْ دُونَهُمْ حُجُبُ الْعِزَّةِ وَ اَسْتارُ الْقُدْرَةِ، لا يَتَوَهَّمُونَ رَبَّهُمْ بِالتَّصْويرِ، وَ لايُجْرُونَ عَلَيْهِ صِفَاتِ الْمَصْنُوعينَ، وَ لا يَحُدُّونَهُ بِالاْماکِنِ، وَ لا يُشيرُونَ اِلَيْهِ بِالنَّظائِرِ.


id: num09
context_id: sn1
part_id: sp110
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: گردآوری خاک و دمیدن روح
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  سپس خداوند سبحان، مقداری خاک از قسمت های سخت و نرم زمین و بخش های شیرین و شوره زار گردآورد و آب بر آن افزود تا گلی خالص و آماده شد و آن را با رطوبت آمیخت تا به صورت موجودی چسبناک درآمد و از آن صورتی آفرید که دارای خمیدگی ها و پیوندها و اعضا و مفاصل بود. سپس آن را سفت و جامد کرد تا خود را نگه دارد و صاف و محکم و خشک ساخت و این حال تا وقت معیّن و سرانجام معلومی ادامه یافت. سپس از روح خود در آن دمید و به صورت انسانی درآورد دارای نیروهای عقلانی که او را در جهات مختلف به حرکت وامی دارد و فکری که به وسیله آن (در موجودات مختلف) تصرّف می کند و اعضایی که آن ها را به خدمت می گیرد و ابزاری که برای انجام مقاصدش آن ها
  را زیر و رو می کند و شناختی که به وسیله آن حق را از باطل جدا می سازد و طعم های مختلف و بوهای گوناگون و رنگ ها و اجناس مختلف را از یکدیگر بازمی شناسد، این در حالی است که او را معجونی از رنگ های مختلف و ترکیبی از اشیای همسان و نیروهای متضاد و اخلاط مختلف از حرارت و برودت و رطوبت و خشکی قرار داد

arabic_text:
  ثُمَّ جَمَعَ سُبْحانَهُ مِنْ حَزْنِ الاْرْضِ وَ سَهْلِها، و عَذْبِها وَ سَبَخِها، تُرْبَةً سَنَّها بِالْماءِ حَتّى خَلَصَتْ، وَ لاطَهَا بِالْبَلَّةِ حَتّى لَزَبَتْ، فَجَبَلَ مِنْها صُورَةً ذاتَ اَحْناءٍ وَ وُصُولٍ، وَ اَعْضاءٍ وَ فُصُولٍ، اَجْمَدَها حَتَّى اسْتَمْسَکَتْ، وَ اَصْلَدَها حَتّى صَلْصَلَتْ لِوَقْتٍ مَعْدُودٍ، وَ أَمَدٍ مَعْلُومٍ، ثُمَّ نَفَخَ فِيها مِنْ رُوحِهِ، فَمَثُلَتْ اِنْسانآ ذا اَذْهانٍ يُجيلُها، وَ فِکَرٍ يَتَصَرَّفُ بِها، وَ جَوارِحَ يَخْتَدِمُها وَ اَدَواتٍ يُقَلِّبُها وَ مَعْرِفَةٍ يَفْرُقُ بِها بَيْنَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ وَ الاْذْواقِ وَ الْمَشامِّ وَ الاْلْوانِ وَ الاْجْناسِ، مَعْجُونآ بِطينَةِ الاْلْوانِ الْمُخْتَلِفَةِ، وَ الاْشْباهِ الْمُؤتَلِفَةِ وَ الاْضْدادِ الْمُتَعادِيَةِ، وَ الاْخْلاطِ المُتَبايِنَةِ مِنَ الحَرِّ وَ الْبَرْدِ وَ الْبَلَّةِ وَ الْجُمُودِ.


id: num010
context_id: sn1
part_id: sp111
title: خطبه 1
large_title: خطبه 1 - آغاز آفرينش آسمان و زمين آدم
url: http://nahj.makarem.ir/speech/1
types: speech
interpretation_links: http://nahj.makarem.ir/interpretation/1
ai_title: خواهش سجده برای آدم
ai_paragraph_type: بدنه
normalized_sentence:
  خداوند سبحان از فرشتگان خواست تا ودیعه ای را که نزد آن ها بود ادا کنند و به پیمانی که با او درباره سجود برای آدم و خضوع برای بزرگداشت او بسته بودند عمل نمایند و فرمود: برای آدم سجده کنید همه سجده کردند جز ابلیس که خشم و غضب و کبر و نخوت او را فراگرفت و شقاوت و بدبختی بر وی غلبه کرد، به آفرینش خود افتخار نمود و خلقت آدم را از گل خشکیده، سبک شمرد. خداوند خواسته او را پذیرفت چرا که مستحق غضب الهی بود و می خواست امتحان را بر بندگان تمام کند و وعده ای را که به او داده بود، تحقّق بخشد. فرمود: تو از مهلت داده شدگانی (نه تا روز قیامت بلکه) تا روز و وقت معیّنی

arabic_text:
  وَ أسْتَاْدَى اللّهُ سُبْحانَهُ الْمَلائِکَةَ وَديعَتَهُ لَدَيْهِمْ وَ عَهْدَ وَصِيَّتِهِ اِلَيْهِمْ فِي الاْذْعانِ بِالسُّجُودِ لَهُ وَ الْخُنُوعِ لِتَکْرِمَتِهِ فَقالَ سُبْحانَهُ: (اُسْجُدُوا لاِدَمَ فَسَجَدُوا اِلّا اِبْليسَ) اعْتَرَتْهُ الْحَمَيَّةُ وَ غَلَبَتْ عَلَيْهِ الشِّقْوَةُ وَ تَعَزَّزَ بِخِلْقَةِ النّارِ وَ اسْتَوْهَنَ خَلْقَ الصَّلْصالِ فَاَعْطاهُ اللّهُ النَّظِرَةَ اسْتِحْقاقآ لِلسُّخْطَةِ وَ اسْتِتْمامآ لِلْبَلِيَّةِ وَ اِنْجازآ لِلْعِدَةِ فَقال: (اِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرينَ اِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ).


# rules

id: sn1sp15r1
type: توصیفی
part_id: sp15
rule:
  آفرینش را بدون نیاز به اندیشه و فکر و استفاده از تجربه، و بی آن که حرکتی ایجاد کند و درباره تصمیمی بیندیشد ایجاد کرد و آغاز نمود.


id: sn1sp19r5
type: توصیفی
part_id: sp19
rule:
  گروهی از فرشتگان در صفوفی که هرگز از هم جدا نمی شود قرار دارند و همواره تسبیح می گویند و خسته نمی شوند.


id: sn1sp19r20
type: توصیفی
part_id: sp19
rule:
  میان فرشتگان و کسانی که در مراتب پایین تر قرار دارند، حجاب های عزّت و پرده های قدرت فاصله افکنده است.


id: sn1sp110r13
type: توصیفی
part_id: sp110
rule:
  به صورت انسانی درآورد که طعم های مختلف و بوهای گوناگون و رنگ ها و اجناس مختلف را از یکدیگر بازمی شناسد.


id: sn1sp110r14
type: توصیفی
part_id: sp110
rule:
  انسان معجونی از رنگ های مختلف و ترکیبی از اشیای همسان و نیروهای متضاد و اخلاط مختلف از حرارت و برودت و رطوبت و خشکی قرار داده شد.


